اثر سكته سازماني بر بدگماني سازماني معلمان با ميانجي‌گري شايعه سازماني

هدف پژوهش حاضر بررسي اثر سكته سازماني بر بدگماني سازماني معلمان با ميانجي‌گري شايعه سازماني است. روش پژوهش توصيفي-همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل 476 نفر از معلمان ابتدايي شهر كنارك (استان سيستان و بلوچستان) در سال تحصيلي 1401-1400 است كه به شيوه نمونه‌گيري تصادفي- طبقه‌اي (بر حسب جنسيت) تعداد 213 معلم از طريق پرسشنامه‌هاي سكته سازماني (فرجوند و مصري، 1400)، شايعه سازماني (داگلي و هان، 2018) و بدگماني سازماني (كالاگان و همكاران، ۲۰۰۹) مورد مطالعه قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي و مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزارهاي SPSS21 و Smart PLS  استفاده شد. يافته‌هاي ضريب همبستگي نشان داد كه بين سكته سازماني، شايعه سازماني و بدگماني سازماني معلمان رابطه مثبت و معنا‌داري وجود دارد. نتايج مدل معادلات ساختاري نشان داد كه اثر مستقيم سكته سازماني بر بدگماني سازماني معلمان مثبت و معنا‌دار است؛ همچنين اثر غير مستقيم سكته سازماني بر بدگماني سازماني معلمان با ميانجي‌گري شايعه سازماني مثبت و معنا‌دار است. بنابراين مي‌توان نتيجه گيري كرد كه سكته سازماني نه تنها به صورت مستقيم موجب افزايش بدگماني سازماني معلمان مي‌شود بلكه با گسترش شايعات سازماني نيز مي‌تواند بر افزايش بدگماني سازماني معلمان اثرگذار باشد.