شناسايي عوامل موثر بر تضعيف كارآفريني در دانش آموختگان دانشگاه هاي پيام نور استان تهران

هدف پژوهش حاضر شناسايي عوامل موثر بر تضعيف كارآفريني در دانش اموختگان دانشگاهي دانشگاه هاي پيام نور استان تهران مي باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، كاربردي و از حيث شيوه اجرا، آميخته (كيفي-كمي), از نوع تحليل مضمون و از نظر ماهيت از نوع تحقيق هاي اكتشافي مي باشد. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي شامل 11 نفر از خبرگان در حوزه كارآفريني و اساتيد مديريت و نمونه گيري به صورت هدفمند مي باشد. در بخش كمي، جامعه آماري پژوهش شامل دانشجويان سال آخر مشغول به تحصيل 3750 نفر مي باشند. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 384 نفر مي باشد. از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي (PPS) استفاده شد. ابزارگردآوري داده ها در بخش كيفي مصاحبه نيمه ساخت يافته (بعد كيفي) و در بخش كمي پرسشنامه‌ برگرفته از بخش كيفي مي باشد. تجزيه و تحليل در بخش كيفي به صورت تحليل مضمون و در بخش كمي تحليل عاملي تائيدي با استفاده از نرم افزار SPSS  و PLS مي باشد. خروجي پژوهش به ترتيب تاكيد بر تقويت چهار متغير به ترتيب شامل     توانمندي هاي فردي و شخصي و صلاحيت‌هاي دانش آموختگان، تقويت اركان آموزشي مرتبط با توسعه كارافريني در دانشگاه، تقويت شرايط حمايتي دولت (تسهيلگري، حمايتي و تشويقي) و در نهايت مداخله گري در محيط هاي شش گانه موثر بر كارآفريني دانشگاهي دارد.