واكاوي حق انتساب پديدآورندگان آثار فكري در قرآن و سنت

حق انتساب يا حق نام و عنوانِ پديدآورندۀ اثر فكري از مشهورترين حقوق اخلاقي است كه در قوانين مالكيت فكري كشورمان پذيرفته شده است. براساس اين حق، پديدآورنده مي‌تواند اثر فكري خود را با نام واقعي يا مستعار خود يا بدون نام به عموم ارائه دهد و از سويي، ديگران مكلفند كه وضعيت مذكور را محترم شمارند و از هر گونه تصرف در نام و عنوان پديدآورنده حذر كنند. موضوع سرقت ادبي بر همين حق متفرع مي‌شود. فقه مؤثرترين عنصر ترسيم سبك زندگي اسلامي است و ابتناي قوانين جمهوري اسلامي ايران بر شرع مقدس اسلام از ضرورت‌هاي حقوق اساسي است. با توجه به نقش اسلام در باورهاي جمعيتي، اقناع نسبت به پذيرش اين حق و اجراي آن تسهيل خواهد شد. در پژوهش حاضر، با بررسي دلالت آيات قرآن كريم و واكاوي سندي و دلالي روايات صادره از ائمۀ معصومين(ع) از منابع كتابخانه‌اي، تلاش شده ابعاد مورد پذيرش حق انتساب تبيين شود. درمجموع، دلالتِ هشت دسته از آيات و پنج روايت بررسي و نحوۀ دلالت آن بر حق انتساب بيان شده است. آيات دال بر نهي از خيانت و لزوم امانتداري، آيات مربوط به عدل و انصاف، آيات نهي از افترا و كذب و آيات وجوب قول سديد و بخشي از نامۀ اميرالمؤمنين(ع) به مالك اشتر، روايت كذب مفترع و روايت دال بر اِسناد حديث به ناقل آن ازجمله ادلۀ نقلي هستند كه ابعادي از حق انتساب در آن‌ها تشريع شده است.