ارائه مدل پيش‌بيني عملكرد خانواده براساس سيستم‌هاي مغزي رفتاري در زنان؛ نقش ميانجيگر طرحواره‌هاي ناسازگاراوليه با رويكرد مدل‌يابي معادلات ساختاري

پيش‌زمينه و هدف: عملكرد خانواده، يكي از شاخص‌هاي مهم تضمين كننده سلامت و عدم سلامت رواني خانواده و اعضاي آن است. لذا اين پژوهش باهدف، ارائه مدل پيش‌بيني عملكرد خانواده براساس سيستم‌هاي مغزي رفتاري در زنان؛ نقش ميانجيگر طرحواره‌هاي ناسازگاراوليه با رويكرد مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام شد. مواد و روش كار: پژوهش كنوني توصيفي از نوع همبستگي و بر اساس معادلات ساختاري بود. جامعه آماري در اين پژوهش كليه زنان متأهل بودند كه در ماه‌هاي تير تا آبان 1398 به فرهنگ‌سراهاي منطقه 1 شهر تهران مراجعه كرده بودند. تعداد 324 زن متأهل از بين جامعه با توجه به متغيرهاي پژوهش و با استفاده از نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي كاركرد خانواده اپشتين، بالدوين و بيشاپ ‌(2003)، فرم كوتاه پرسشنامه طرحواره يانگ ‌(2005) و مقياس سيستم فعال ساز و بازداري رفتاري كارور و وايت (1994) پاسخ دادند. داده‌ها بر اساس معادلات ساختاري با نرم‌افزار SPSS و AMOS نسخه 24 و با استفاده از عامل تورم واريانس و ضريب تحمل و سطح معني‌داري 0/05 P تجزيه و تحليل آماري شدند. يافته‌ها: تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري نشان داد ضرايب رگرسيون بين سيستم بازداري رفتار و عملكرد خانواده منفي و معنادار بود (p 0.01, β=-0.167). از سوي ديگر ضريب مسير كل بين سيستم فعال ساز رفتار و عملكرد خانواده مثبت و در سطح معناداري 0/01 معنادار بود (p 0.01, β=-0.262). همچنين، طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه به‌صورت منفي و معنادار عملكرد خانواده را پيش‌بيني مي‌كند (01/0 p، 381/0- = β). بحث و نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه سيستم بازداري رفتاري به‌صورت منفي و سيستم فعال ساز رفتار به‌صورت مثبت و معنادار عملكرد خانواده را پيش‌بيني مي‌كند. طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه عملكرد خانواده را در زنان شركت كننده پيش‌بيني مي‌كند.