بررسي ميزان بستري به علت نارسايي قلبي جبران نشده در ماه رمضان و ماه‌هاي قبل و بعد آن در بيمارستان آيت الله طالقاني و سيدالشهداي اروميه

پيش‌زمينه و هدف: با توجه به ميزان بالاي روزه‌داري در ماه رمضان در بيماران قلبي- روقي، ما در اين مطالعه بر آن شديم تا به بررسي ميزان بستري به علت نارسايي قلبي جبران نشده در ماه رمضان نسبت به ساير ماهها بپردازيم. مواد و روش: 1315 نفر از بيماران قلبي با نارسايي قلبي جبران نشده بستري شده در بيمارستان طالقاني و سيد الشهداء اروميه در ماه رمضان، شعبان و شوال، با LVEF بين 35 تا 50 درصد بررسي شدند و پرونده‌هاي آن‌ها از بايگاني بيمارستان استخراج شد. اطلاعات دموگرافيك و باليني، تعداد بستري‌ها با تشخيص نارسايي قلبي جبران نشده و همچنين متغيرهاي مربوط به بيماران با استفاده از آزمون‌هاي آماري مقايسه شد. يافته‌ها: ميانگين سني بيماران بستري شده در ماه رمضان 13/39 ± 71/966 سال، بيماراني كه يك ماه قبل از رمضان بستري شده بودند 13/20 ± 72/46 سال و بيماراني كه يك ماه بعد از رمضان بستري شده بودند 12/84 ± 72/72 سال بود (0/48= P). از ميان 1315 بيمار، 410 (31/2 درصد) در ماه رمضان، 499 نفر (37/9 درصد) يك ماه قبل از رمضان و 406 نفر (30/9 درصد) يك ماه بعد از رمضان بستري شده بودند كه ازنظر آماري معني‌دار نبود. بحث ونتيجه‌گيري: نتايج مطالعه ما نشان داد در بيماراني كه LVEF بالاي 35 درصد دارند، روزه داري باعث افزايش موارد بستري به علت نارسايي قلبي جبران نشده نمي‌شود، و تعداد بستري‌ها در اين بيماران در ماه رمضان افزايش معني‌داري نمي يابد.