منظر به مثابه معماري؛ رهيافتي نوين به سوي نجات ‌بخشي معماري توسط منظر با رويكرد پدافند غيرعامل

عدم كارايي كامل جنگ ‌افزارها در برابر حملات دشمنان موجب ايجاد رويكرد دفاع غير عامل گرديد. از طرفي، ارتباط تنگاتنگ محيط و كاربران موجب نقوذ سريع رويكرد پدافند غير عامل به مباحث محيطي شد. اين امر در حالي است كه بسياري از پژوهش‌هاي اين حوزه به اصول طراحي معماري، ساختمان‌هاي با ضريب اهميت بالا پرداخته‌اند. تا جايي كه فقدان توجه به طراحي منظر در مقررات ملي ساختمان نيز وجود دارد، و با اغماض در بخش مختصري به طراحي محوطه پرداخته شده است. در صورتي كه، معماري منظر مي‌تواند پشتيباني مؤثر در دفاع غير عامل و كاهش صدمات و حمايت از كاربران در هنگام بروز سوانح باشد. پيش فرض اين نوشتار اين است كه معماري منظر مي‌تواند نجات‌بخش معماري و شهرسازي با رويكرد پدافند غير عامل باشد. به بياني، بهره‌گيري از اصول پدافند غيرعامل در طراحي منظر از جمله تمهيداتي است كه بكارگيري آن در سطوح مختلف از برنامه‌ريزي تا طراحي مي‌تواند موجب كاهش شدت و گستردگي خطرات ناشي از خطرات طبيعي و غيرطبيعي گردد. با اين وجود، عمده مطالعات در اين حيطه به معماري و شهرسازي اختصاص دارد و راهكارهاي مؤثر در بكارگيري رويكرد پدافند غيرعامل در منظر مغفول مانده است. بر اين اساس، پژوهش حاضر از نوع كاربردي، با رويكرد كيفي، و مبتني بر مورد پژوهي و روش تحقيق استدلال منطقي در جهت پاسخ به اين پرسش كه: چگونه منظر به مثابه معماري مي‌تواند نجات‌بخش محيط ساخته شده باشد؟ نگاشته شده است. نتايج مطالعه حاضر، حاكي از آن است كه اصول طراحي منظر تدافعي در دو بعد كلان (مقياس فضايي، كاربري‌ها، تنوع كيفيات فضايي، جانمايي و موقعيت‌يابي) و خرد (عناصر مصنوع-مبلمان، متريال، عناصر طبيعي منظرين) قابل تبيين است.