مدل ساختاري از رابطۀ سرمايه‌هاي تحولي دروني و بيروني با بهزيستي تحصيلي: نقش ميانجي حس انسجام

پژوهش حاضر با هدف مدل‌يابي علّي بهزيستي تحصيلي در دانشجويان دانشگاه فرهنگيان براساس سرمايه‌هاي تحولي دروني و بيروني با ميانجي‌گري حس انسجام انجام شد. طرح پژوهش از نوع همبستگي بود. جامعۀ آﻣﺎري ﺷﺎﻣﻞ ﻛﻠﻴﻪ داﻧشجويان مشغول‌به‌تحصيل دانشگاه فرهنگيان استان كردستان در سال تحصيلي 1401-1400 بود كه از ميان آن‌ها 300 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس‌هاي بهزيستي تحصيلي و حس انسجام و پروفايل سرمايه‌هاي تحولي استفاده شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي آماري SPSS-21 و AMOS-21 انجام شد. براساس نتايج به‌دست‌آمده، مدل علّي رابطه بين سرمايه‌هاي دروني، سرمايه‌هاي بيروني، حس انسجام و بهزيستي تحصيلي در دانشجويان از برازش مطلوبي برخوردار بود. با توجه به يافته‌ها، سرمايه‌هاي تحولي دروني، تحول بيروني و حس انسجام بر بهزيستي تحصيلي تأثير مستقيم، مثبت و معني‌دار داشتند. سرمايه‌هاي تحولي دروني و بيروني بر حس انسجام تأثير مستقيم، مثبت و معني‌دار داشتند. همچنين سرمايه‌هاي دروني و بيروني با ميانجي‌گري حس انسجام بر بهزيستي تحصيلي تأثير غيرمستقيم مثبت داشتند. بنابراين، مي‌توان نتيجه گرفت كه ارتقاي سرمايه‌هاي تحولي دروني و بيروني و حس انسجام دانشجويان دانشگاه فرهنگيان مي‌تواند بهزيستي تحصيلي آنان را به‌نحو معني‌دار بهبود بخشد.