تجارب زيسته زنان مبتلا به اختلال ميل/ برانگيختگي جنسي؛ يك مطالعه كيفي

درك بيشتر از اختلال ميل/ برانگيختگي جنسي با استفاده از بررسي تجارب اين بيماران سرنخ‌هاي زيادي را براي پيدا كردن آنچه اين اختلال را به وجود مي‌آورد و آنچه براي درمان به آن نياز است، در اختيار مي‌گذارد. بدين منظور پژوهش حاضر با هدف بررسي تجارب زيسته زنان مبتلا به اختلال ميل/ برانگيختگي جنسي انجام شد. طرح پژوهش كيفي و با استفاده از روش پديدارشناسي صورت گرفت. مشاركت كنندگان شامل 30 نفر از زنان مبتلا به اختلال ميل/ برانگيختگي جنسي مراجعه كننده به مراكز خدمات روان شناختي شهر اصفهان بودند كه به روش مبتني بر هدف و بر اساس قانون اشباع داده انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه حضوري نيمه ساختاريافته بود. بر حسب نتايج، تجارب اين بيماران در 5 مقوله محوري عوامل فردي با مضامين اصلي (ويژگي‌هاي روان شناختي، نگرش‌هاي ناكارآمد و فقدان مهارت)، ناكارآمدي زندگي زناشويي با مضامين اصلي (فرايند ازدواج، تعارضات زناشويي، همسر بازدارنده و ناهخواني جنسي)، عوامل محيطي اجتماعي با مضامين اصلي (عوامل فرهنگي اجتماعي، تاريخچه رشدي و سبك زندگي ناسالم)، پيامدها و ملاحظات درماني (با مضامين اصلي موانع و محدوديت‌هاي درمان، عوامل تسهيل گر و انتظارات و خواسته‌هاي درماني) به دست آمد. مضامين كشف شده با روش پديدارشناسي براساس تجربه زيسته اطلاعات جديدي در خصوص سبب شناسي، پيامدها و درمان اين اختلال به دست آورد كه بر لزوم تبيين عميق تجارب زيسته اين افراد توسط روان شناسان و متخصصان، ايجاد روش هاي پيشگيري و انجام روان درماني مؤثر مبتني بر مضامين برآمده از مطالعه حاضر تأكيد دارد.