شبيه‌سازي و ارزيابي تأثير سايه‌بان غشايي بر آسايش حرارتي فضاي بيروني در شهر سمنان

نياز انسان به حضور در فضاهاي باز و نقش تأثيرگذار اقليم در فعاليت‌ها و رفتارهاي شهري، توجه به آسايش حرارتي بيروني را ضروري مي‌سازد. در فضاهاي باز شهري بويژه در اقليم‌هاي گرم، كاربران بارهاي حرارتي زيادي را تجربه مي‌كنند، كه باعث عدم آسايش حرارتي مي‌شود. با كنترل تابش و سايه‌اندازي مي‌توان آسايش حرارتي در فضاي باز را بهبود بخشيد. مسئله، ايجاد سايه و محافظت فضاهاي باز از تنش‌هاي ناشي از افزايش بيش از حد دماي سطح زمين و محيط است. اهميت سايه و كاهش تابش در دستيابي به آسايش حرارتي در فضاهاي باز شهري جهت افزايش حضور انسان، ايجاد خرد اقليم و افزايش شرايط آسايش است. با شناخت عوامل ايجاد سايه مانند سايه‌بان‌ها مي‌توان فضاي باز مطلوبي ايجاد كرد. بدين منظور سازه‌هاي پارچه‌اي جديد براي مناطق با آب و هواي گرم بواسطه ايجاد سايه‌بان و تهويه طبيعي بسيار مناسبند. پژوهش حاضر با مطالعات كتابخانه‌اي و شبيه‌سازي در نرم‌افزارهاي انويمت و انسيس تأثير سايه‌بان غشايي سبك بر ايجاد آسايش حرارتي بيروني در شهر سمنان با اقليم گرم و خشك را بررسي مي‌كند. طبق يافته‌ها وجود سايه‌بان غشايي در تابستان، تا 4.7 درجه سلسيوس اختلاف درجه حرارت ايجاد مي‌كند و شرايط آسايش حرارتي را بهبود مي‌دهد. سايه‌بان غشايي سبب خنكي فضاي زيرين خود شده و از گرماي بيش از حد زمين جلوگيري مي‌كند. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه سايه‌بان غشايي در اقليم گرم و خشك سبب ايجاد اختلاف درجه حرارت مي‌شود. از ميان چهار مدل سايه‌بان غشاييِ ساده، مخروطي، چتري و زين‌اسبي، سايه‌بان زين اسبي با 43.15% تأثيرگذاري در محيط داراي عملكرد مناسبي بوده و فضاي خنك‌تري زير سايه‌بان ايجاد مي‌كند و مدل مناسب سايه‌بان غشايي است.