واقعيت سينمايي و نسبت ايده و فرم زيباشناختي در انديشه ژاك رانسير نمونه مطالعاتي: باد ما را خواهد برد

مقالۀ حاضر بر آن است با تبيين نسبت ايده و فرم، به رابطۀ ميان تصوير و واقعيت سينمايي بپردازد. در اين مسير با رجوع به آراء ژاك رانسير و فيلم باد ما را خواهد برد ساختۀ عباس كيارستمي رويّه‌هاي زيباشناختي ميان دو امر ناهمگون، يكي تصوير به مثابه قاب‌هايي نمادين و ديگري تصوير به مثابه ارگانيسمي زنده را مورد بررسي قرار مي‌‌دهد. ژاك رانسيرتصوير سينمايي را چون يك نوشتار جمعي و مشترك در نظر مي‌گيرد كه تماشاگر سهمي در ساختن چيزي دارد كه همزمان اشتراكي و انحصاري است. اين تلاطم، بر اساس يك ايدۀ پيشيني و معين به رهاييِ نيروهايي مي‌انجامد كه در ساختنِ چيزهايي تازه به كار مي‌روند. در نتيجه واقعيت سينمايي برسازندۀ نسبتي از ساختن و فروپاشي، ميان ايده‌‌اي كه فُرم فيلم بر آن بنا شده، و ادراكِات تماشاگر است. يافته‌ها در اين مقاله نشان داد تصوير سينمايي به سببِ ماهيت خود، قادر است با خنثي نمودنِ قدرت ايده كه خود را در پيوند نماها و تاثيراتِ معين فُرميِ آشكار مي‌كند، نظامي خاص را بنا كند كه به امرِ زيباشناختي تعلق داشته، و تاثيراتي خاص و نامتعين را بر بستري مشترك متجلي مي‌سازد. روش انجام پژوهش توصيفي – تحليلي بوده و داده‌ها از منابعِ كتاب‌خانه‌اي گرد‌آوري و نمونه‌كاوي شده‌‌اند.