همزيستي در فيلم «جهان با من برقص» بر اساس هستي‌شناسي شي‌محور گراهام هارمن

گراهام هارمن فيلسوف معاصر امريكايي است كه نظريه هستي‌شناسي شي‌‌گرا را مطرح كرده و در كتاب نامادي‌گرايي، كاربرد اين نظريه در علوم اجتماعي را نشان داده است. بر پايه اين نظريه، تمايز سنتي سوژه/ابژه محلي از اعراب ندارد و تمام موجودات (اعم از انسان، حيوان، مصنوعات و غيره) كه در اين نظريه اشيا خوانده مي‌شوند، با تاثير بر يكديگر كه در اين نظريه همزيستي ناميده مي‌شود، مراحل زندگي مشابهي شامل تولد، پختگي، زوال و مرگ را سپري مي‌كنند. بر اين اساس نظريه هارمن، چارچوبي واقع‌گرايانه و هستي‌شناسانه براي تحليل اشيا و روندهاي اجتماعي ايجاد كرده است كه اساس پژوهش حاضر در تحليل روابط شخصيت‌ها و ساير اشياي درون فيلم جهان با من برقص است. جمع‌آوري اطلاعات با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و مشاهده فيلم بوده و داده‌ها بر اساس مفهوم شي در نظريه مذكور به روش تحليلي_تفسيري بررسي شده است. بر اساس نتيجه به‌دست آمده روابط شخصيت اصلي فيلم (جهان) در تعامل و همزيستي با اشياي پيرامون موجب استحاله شخصيت او و گذر وي از مرحله زوال به مرحله بعدي (مرگ) شده است. همچنين اشخاص ديگر در روابط خود و تعامل با سايرين، سير و سلوك مختص خود را طي مي‌كنند كه در متن بدان پرداخته شده است.