تحليل فضايي شاخص هاي كيفيت زندگي با استفاده از الگوريتم AZP مطالعه موردي: شهر زنجان

امروزه پهنه‌بندي كيفيت زندگي در مناطق شهري به ابزار تحقيقاتي ضروري در شهرهاي معاصر براي پشتيباني از برنامه‌ريزي‌ها و مديريت شهري تبديل شده است. در دهه‌هاي گذشته با رشد سريع شهرنشيني و مشكلات ناشي از آن از قبيل آلودگي‌هاي زيست‌محيطي، ترافيك، ناراحتي‌هاي رواني و... موضوع كيفيت زندگي موردتوجه بسياري از محققان روان‌شناسي، جامعه‌شناسي و بخصوص برنامه‌ريزي شهري قرار گرفته است. ازاين‌رو هدف تمامي برنامه‌هاي توسعه شهري در كشور افزايش سطح كيفيت زندگي شهروندان مي‌باشد. گام اول در جهت بهبود وضعيت كيفيت زندگي در نواحي شهري، شناسايي و تبيين وضع موجود در نواحي شهري مي‌باشد. مقاله حاضر از نوع كاربردي بوده و روش تحقيق آن توصيفي تحليلي مي‌باشد. در اين پژوهش به ناحيه‌بندي شهر زنجان به لحاظ شاخص‌هاي كالبدي، اقتصادي و اجتماعي فرهنگي كيفيت زندگي با استفاده از الگوريتم AZP(Automatic Zoning Problem) پرداخته شده است؛ داده‌هاي مورداستفاده در تحقيق حاضر با استفاده از داده‌هاي مكاني طرح جامع شهري زنجان (1394) و بلوك‌هاي آماري مركز آمار ايران گردآوري شد، نتايج حاصل از يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه در سطح شهر زنجان توزيع و تمركز شاخص‌هاي عيني مورد بررسي به‌صورت خوشه‌اي بوده و به‌ويژه در پهنه‌هاي مركزي و شمال شرقي، شمالي شهر وضعيت شاخص‌هاي مورد بررسي نسبت به ساير پهنه‌ها متمركز مي‌باشد و پهنه‌هايي كه ميانگين برخورداري خانوارها به لحاظ شاخص‌هاي مورد بررسي كم بوده بيشتر مهاجرين و ساكنين شهرك‌هاي نوگسترده در سال‌هاي اخير بوده كه نمود شهرنشيني شتابان و اضطراري است كه سرانه و كيفيت امكانات اجتماعي فرهنگي، كالبدي زيست‌محيطي و اقتصادي پايين مي‌باشد.