ارائه چهارچوب معماري حاكميت امنيت سايبري در سازمان‌هاي دفاعي جمهوري اسلامي ايران

هدف: پژوهش حاضر به دنبال چارچوبي براي معماري حاكميت امنيت سايبري در سازمان‌هاي دفاعي و با نگاهي متوازن مديريتي و فني است كه امنيت سايبري را نه فقط يك‌مجموعه از تكنيك‌ها و ابزارهاي جديد ديدگاه فني و مهندسي مي‌داند و نه صرفا با ديدگاه مديريتي به امنيت سايبري مي‌پردازد.روش: روش تحقيق تركيبي (كيفي و كمي) است كه فاز كيفي آن به وسيله تحليل محتوا و فاز كمي آن بر مبناي يافته‌هاي فاز كيفي و با ابزار پرسشنامه انجام شده است و يافته‌ها در يك چارچوب زكمن قرار مي‌گيرند.يافته‌ها: در جهان امروز و به تبع آن در سازمان‌ها؛ سرمايه‌ها، دارايي‌ها و منابع سازمان‌ها، در حال تبديل و تغيير ماهيت به سمت سرمايه‌هاي سايبري است، لذا دولت‌‌ها و سازمان‌‌ها به نقش و اهميت روزافزون اين سرمايه‌‌ها به خوبي واقف شده و تلاش قابل توجهي در اين رابطه دارند. از سوي ديگر تهديدهاي سايبري فراگير، رو به رشد و واقعي هستند و همانطور كه اخيرا در كشور ما نيز مصداق‌هايي مشاهده شد، مناقشات سايبري در بين كشورها و دولت‌ها در حال گسترش و بسيار تعيين كننده است. اين مهم در سازمان‌هاي دفاعي اهميت بسيار بيشتر و جدي‌‌تري دارد.نتيجه‌گيري: در نهايت يك چارچوب معماري حاكميت امنيت سايبري در سازمان‌هاي دفاعي ارائه مي‌گردد تا اين سازمان‌ها بتوانند با نگاهي جامع و ساختاري و پيش‌كنش‌گرانه و فراتر از ديدگاه‌هاي مديريتي، فني و محدود، به برقراري امنيت سازمان در فضاي سايبري دست يابند و عدم همگرايي موجود را به سمت يكپارچگي و نظام‌مندي سوق دهند.