مروري بر فناوري‏هاي دستيابي به خودترميمي در پوشش‌هاي سد حرارتي YSZ

پوشش‌هاي سد حرارتي (TBCها)، سيستم‌هاي سراميكي پيشرفته‌اي هستند كه معمولاً بر روي سطح قطعات داغ اعمال مي‌شوند تا امكان افزايش عملكرد تجهيزات در دماي بالاتر را فراهم سازند. در طي هر سيكل حرارتي، به دليل عدم تطابق در ضرايب انبساط حرارتي لايه‌هاي سيستم TBC، اين لايه‌ها به‌ صورت غيرمتعادل منبسط و منقبض مي شوند. تنش‌هاي حرارتي حاصل باعث هسته‌گذاري و رشد ميكروترك‌ها در سيستم TBC مي‌شود. پس از چند صد سيكل حرارتي، ميكروترك‌ها به هم مي‌پيوندند و ترك نسبتاً بزرگي را تشكيل مي‌دهند كه موجب ورقه ‌‌ورقه‌‌ شدن و جدايش پوشش، قرارگيري قطعات در برابر دماي بالا و در نهايت، منجر به شكست فاجعه‌آميز كل تجهيز مي‌شوند. ايجاد قابليت خودترميمي، توانايي ترميم خودبه‌خودي ترك را فراهم مي‌سازد. در اين مقاله به معرفي و بررسي انواع فناوري‌هاي دستيابي به خودترميمي در پوشش‌هاي سد حرارتي YSZ و ساختار و خواص پوشش‌هاي حاصله پرداخته شده ‌است. پس از استخراج فناوري‌هاي مذكور و مقايسه آن‌ها با يكديگر مي‌توان با توجه به نياز هر يك از صنايع به دستيابي به پوشش‌هايي با خاصيت خودترميمي، گزينه‌‌ مناسب توسعه فناوري پوشش‌هاي سد حرارتي خودترميم را انتخاب كرد و سپس تركيب مناسب پوشش خودترميم، ضخامت مناسب لايه‌ي پوشش خودترميم، چيدمان مناسب لايه‌ پوشش خودترميم و پارامترهاي فرايند پوشش‌دهي را تعيين نمود