مناسبات حكومت و جامعه شهري شيراز عصر زنديه و تأثير آن بر روي كار آمدن حكومت قاجاريه

مناسبات حكومت و جامعه شهري ايران در دوره هاي مختلف يكسان نبود و چگونگي اقدامات حاكمان مانند برقراري نظم و امنيت در شهر، برقراري عدالت در جامعه، برخورد با ظلم و ستم مأموران حكومتي، خدمات اجتماعي و عمراني و جلب حمايت همزمان نيروهاي قبايل و گروه هاي شهري،  نقش مهمي در روابط بين آنها با مردم، ميزان رضايتمندي جامعه و همچنين تداوم و يا سقوط يك حكومت داشت. مسئله اصلي پژوهش حاضر، بررسي چگونگي ارتباط حكومت زنديه با جامعه شهري شيراز و تأثير آن بر روي كار آمدن حكومت قاجاريه است كه نگارندگان با استفاده از روش توصيفي و تحليلي و تكيه بر داده هاي كتابخانه اي درصدد پاسخ به اين مسأله برآمده اند. بر اساس يافته هاي پژوهش، مناسبات حكومت با مردم شيراز را مي توان در دو دسته ي كلي حكومت هاي اقتدارگرا(قوي) و غيرمقتدر(ضعيف) تقسيم كرد. در اين ميان، حكومت هاي اقتدارگرا را مي توان خود به دو گروه حكومت هاي كارآمد(با ويژگي هاي كلي اقدامات خيرخواهانه حاكم و معطوف به مصلحت عمومي و در نتيجه رضايت نسبي مردم) و ناكارآمد(با ويژگي هاي منفعت طلبي فردي و خصوصي حاكم و در نتيجه نارضايتي مردم) دسته بندي كرد. مناسبات پادشاهان زنديه با مردم شيراز را مي توان در يكي از دسته هاي مذكور قرار داد و اين  موضوع در سقوط حكومت زنديه و روي كار آمدن حكومت قاجاريه نيز تأثير داشت.