تحليلي منظورشناختي بر ترجمه هاي فارسي و كردي گفتمان نماي قرآني «و» در پيكره هاي موازي

مباني اساسي مديريت گفتمان را استفاده از گفتمان ‌نماها در فرآيند تعاملات انساني تشكيل مي‌دهد. مقاله‌ حاضر ترجمه‌هاي فارسي و كردي سوراني پركاربردترين و پيچيده‌ترين گفتمان‌نماي قرآني «و» را بررسي نمود. مباني اين پژوهش توصيفي و كيفي را نظريه‌‌هاي انسجام و معادل‌هاي ترجمه تشكيل دادند. پيكره مورد مطالعه شش جزء قرآن كريم و ترجمه‌هاي فارسي و كردي سوراني آنها بود كه 20 درصد كل قران كريم را در‌بر مي‌گرفت كه به صورت تصادفي انتخاب شدند. تحليل داده‌هاي موازي فارسي و كردي نشان داد كه در ترجمه‌ اين گفتمان‌نماي قرآني 86 نوع و تركيب مختلف گفتمان‌نما در قالب گفتمان‌نماهاي چهارگانه تقابلي، تفصيلي، استنباطي، و توالي براي ايجاد روابط منطقي و منظورشناختي بين واحدهاي گفتمان به‌كار رفته است. يافته‌ها نشان داد كه ترجمه اين گفتمان‌نما در هر دو زبان فارسي و كردي به صورت تحت اللفظي انجام نشده است بلكه بر اساس خلاقيت زباني، منظورشناختي، گفتمان - محور، و فرهنگ - مدار صورت گرفته است. اين فرآيند خلاق و آفرينش گفتمان با استفاده از رويكردهاي نظري مختلف در تحليل گفتمان و غني‌سازي منظورشناختي عناصر زباني و فرازباني بين گفتمان‌ها، زبان‌ها و فرهنگ‌ها تحقق يافته ‌است‌ كه در آموزش ترجمه، برنامه‌ريزي آموزشي، و تهيه‌ مطالب درسي، بايد بيشتر مورد توجه قرار گير‌ند.