مباني و چالش هاي قانوني حاكم بر قراردادهاي الكترونيكي بين المللي

زمينه و هدف: قراردادهاي الكترونيكي نوعي قرارداد هستند كه در آن‌ها تعامل بين طرفين در انعقاد قرارداد مي‌تواند از طريق ابزارهاي الكترونيكي مختلف مانند پست الكترونيكي، يك برنامه كامپيوتري يا توسط دو عامل الكترونيكي كه براي تشخيص شكل‌گيري قرارداد برنامه‌ريزي‌شده‌اند، صورت پذيرد. اما آنچه در خصوص اين قراردادها حائز اهميت است، قانون حاكم بر اين قراردادهاست كه به يك چالش مبدل شده است.روش: پژوهش حاضر با روش توصيفي - تحليلي انجام‌شده است.يافته‌ها و نتايج: مباني قراردادهاي الكترونيكي شامل حاكميت اراده بين طرفين، تسريع و تسهيل در انعقاد قرارداد، الحاقي بودن قرارداد الكترونيكي، عدم مراجعه و حضور فيزيكي، اصل رضايي بودن قرارداد الكترونيكي و جنبه بين‌المللي بودن آن است. تغييرات حاصل‌شده ناشي از فناوري ارتباطات و اطلاعات و درنتيجه ظهور پديده فضاي مجازي سبب گرديده كه عوامل ارتباط سابق يا وجود ندارد يا در صورت وجود به مفهوم سابق نباشد درنتيجه مفهوم عوامل ارتباطي نظير زمان و مكان انعقاد قرارداد، محل اقامت طرفين مواجه با چالش گرديده است.