رابطه باورهاي هوشي و انعطاف‌پذيري شناختي با عملكرد تحصيلي : بررسي نقش واسطه‌اي حمايت اجتماعي ادراك ‌شده و ادراك خويشتن در دانش‌ آموزان

هدف ‌از پژوهش حاضر بررسي نقش ‌واسطه‌اي حمايت‌اجتماعي‌ادراك ‌شده ‌و ‌ادراك‌خويشتن در رابطه باورهاي‌هوشي و انعطاف‌پذيري شناختي با عملكرد تحصيلي بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي در قالب الگوسازي مدل معادلات ساختاري ب ود. جامعه آماري تمامي دانش‌آموزان پسر و دختر پايه نهم دوره اول متوسطه شهر تهران درسال تحصيلي 98 -97 بودند كه 450 دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي به‌عنوان نمونه انتخاب شد. اابزارهاي پژوهش عبارت‌بود از پرسشنامه عملكردتحصيلي درتاج(1383)، باورهاي هوشي(ITIS) عبدالفتاح‌و‌يتس(2006)، انعطاف‌پذيري شناختي(CFI) دنيس‌و وندروال(2010)، حمايت اجتماعي ادراك‌شده(MSPSS) زيمنت‌وهمكاران (1988) و ادراك خويشتن شوستروم(1962). داده‌هاي پژوهش با استفا ده از مدلسازي معادلات ساختاري تحليل شد. يافته‌ها حاكي از آن بود كه حمايت ادراك‌شده در رابطه بين متغير باورهاي‌هوشي و عملكرد تحصيلي نقش ميانجي را دارا نمي‌باشد. همچنين رابطه باورهاي‌هوشي و عملكرد تحصيلي با نقش ميانجي ادراك خويشتن نشان داد، اثر غيرمستقيم معنادار نمي‌باشند. يافته ديگر درزمينه نقش ميانجي‌حمايت‌ادراك‌شده در رابطه بين انعطاف‌پذيري‌شناختي با عملكرد‌تحصيلي نشان داد رابطه بين متغيرها داراي اثر غيرمستقيم و معنادار مي‌باشد ولي ادراك‌خويشتن قادر نيست نقش ‌ميانجي دررابطه بين متغير انعطاف‌پذيري شناختي و عملكردتحصيلي ايفا نمايد. مي‌توان نتيجه گرفت كه در اين گروه سني(پايه‌نهم) انعطاف‌پذيري‌شناختي به‌صورت مستقيم و غيرمستقيم از طريق حمايت‌اجتماعي‌ادراك‌شده بر عملكرد‌تحصيلي تأثير مي‌گذارد. يافته‌هاي پژوهش براي سياست‌گذاران عرصه آموزش‌ و پرورش مفيد است.