تدوين و برازش مدل مطلوب سازمان يادگيرنده در آموزش و پرورش با تأكيد بر مديريت دانش

هدف اساسي پژوهش حاضر طراحي و برازش مدل مطلوب سازمان ياد گيرنده در آموزش و پرورش با تأكيد بر مديريت دانش بود. با استفاده از طرح متوالي اكتشافي (كيفي و كمي) اين مطالعه در سال 1398 به انجام رسيد. در فاز كيفي با انجام مصاحبه عمقي با 20 نفر از خبرگان حوزه مديريت آموزشي و نيز مديران آموزش و پرورش شهر تهران داده‌هاي لازم جمع‌آوري شد. با استفاده از روش تحليل مضمون و از نوع شبكه مضامين تحليل شده و مدل مفهومي اندازه‌گيري شبكه اي سازمان يادگيرنده در آموزش و پرورش تهيه شد. نتايج كيفي پژوهش نشان داد كه مدل مطلوب سازمان ياد گيرنده از شش مضمون فراگير و در مجموع با 259 مضمون پايه اي به اشباع نظري رسيده است. در فاز كمي پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته داده هاي لازم از 226 نفر از مديران و كاركنان آموزش و پرورش شهر تهران كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شده بودند گردآوري شد. نتايج نشان داد كه مدل تجربي از برازش نسبتاً مطلوبي برخوردار است و بعد مديريت دانش با ميزان 0.935 نسبت به پنج بعد ديگر در سنجش مدل تجربي سازمان يادگيرنده بيشترين سهم رادارد. براساس يافته‌هاي اين تحقيق مي‌توان نتيجه گرفت كه با تاكيد مديريت دانش مي‌توان به رشد و شكوفايي سازمان‌ها به ويژه در آموزش و پرورش كمك كرد.به عبارت ديگر، براي بهبود عملكرد سازمان ها و نهادهاي مختلف مي توان با تكيه بر مديريت دانش در سازمانهاي يادگيرنده تحول ايجاد كرد.