تأثير تمرينات واقعيت مجازي بر كيفيت زندگي و خطر سقوط مردان سالمند مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي

هدف كمردرد يكي از شايع‌ترين دردهاي اسكلتي‌عضلاني در سالمندان است كه با افزايش خطر سقوط و كاهش كيفيت زندگي آن‌ها همراه است. استفاده از واقعيت مجازي يكي از روش‌هاي نوين توان‌بخشي بر پايه فعاليت بدني است. هدف از مطالعه حاضر تعيين تأثير 8 هفته تمرينات واقعيت مجازي بر كيفيت زندگي و خطر سقوط مردان سالمند مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي است. روش ها از بين سالمندان مرد مبتلا به كمردرد مزمن شهر همدان ۲۷ نفر با‌توجه‌به معيارهاي ورود مطالعه به‌صورت هدفمند انتخاب و در قالب 2 گروه تمرينات واقعيت مجازي (۱۳ نفر) و كنترل (۱۴ نفر) در مطالعه نيمه‌آزمايشي حاضر كه در سال 1399-1400 انجام شد، شركت كردند. گروه تمرينات واقعيت مجازي طي يك دوره 8 هفته‌اي، ۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۳۰ الي ۴۵ دقيقه تمرينات را انجام دادند و گروه كنترل طي اين مدت تحت هيچ‌گونه مداخله درماني قرار نگرفتند. خطر سقوط و كيفيت زندگي قبل و بعد از مداخله به‌وسيله دستگاه بايودكس و پرسش‌نامه كيفيت زندگي فرم كوتاه ۳۶ سؤالي ارزيابي شدند. جهت تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از تحليل كوواريانس يك‌طرفه در نرم‌افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. سطح معني‌داري 0.05 تعيين شد.يافته ها نتايج آزمون تجزيه‌و‌تحليل كوواريانس يك‌راهه نشان داد با در نظر گرفتن نمرات پيش‌آزمون، تمرينات واقعيت مجازي موجب كاهش خطر سقوط (0/001=P و 35/712=F) و افزايش كيفيت زندگي (0/001=P و 32/829=F) سالمندان در گروه آزمايش شد. در گروه كنترل تفاوت معني‌داري پس از 8 هفته در هيچ‌يك از متغيرها مشاهده نشد (0/05 p). نتيجه گيري نتايج اين پژوهش اثرات مفيد استفاده از تمرينات واقعيت مجازي را به‌عنوان يك روش كم‌هزينه، در دسترس، متنوع و لذت‌بخش براي كاهش خطر سقوط و افزايش كيفيت زندگي در سالمندان مرد مبتلا به كمردرد مزمن نشان داد. بنابراين پيشنهاد مي‌‌شود از تمرينات واقعيت مجازي جهت توانبخشي اين افراد استفاده شود.