تأثير آموزش احياي قلبي ريوي مجازي بر خودكارآمدي مراقبين خانوادگي بيماران مبتلا به بيماري‌هاي عروق كرونري: يك كارآزمايي ميداني تصادفي كنترل‌شده

هدف: ايست قلبي‌ريوي در هر زمان و مكاني روي مي‌دهد. بيشتر ايست‌هاي قلبي در منزل يا مكان‌هاي خارج از بيمارستان بدون دسترسي به افراد مجرب اتفاق مي‌افتد. اگر اعضاي خانواده توانايي احياي قلبي ريوي را داشته باشند، مي‌توانند در زمان طلايي از مرگ مغزي پيشگيري كنند. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير آموزش احياي قلبي‌ريوي مجازي بر خودكارآمدي مراقبين خانوادگي بيماران مبتلا به بيماري‌هاي قلبي‌عروقي مراجعه‌كننده به كلينيك قلب بيمارستان رازي بيرجند انجام شد.روش ها ين پژوهش يك مطالعه كارآزمايي ميداني شاهددار تصادفي‌شده بود كه بر روي60 نفر از مراقبين خانوادگي بيماران در سال 1400 انجام شد. نمونه با روش نمونه‌گيري تصادفي انتخاب و به‌طور تصادفي به دو گروه آموزشي (30 نفر) و كنترل (30 نفر) تقسيم شدند. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از آمار توصيفي و آزمون‌هاي تي مستقل و زوجي و كاي اسكوئر تجزيه‌وتحليل شدند. اين تجزيه‌وتحليل با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 20 انجام شد. سطح معناداري كمتر از 0/05 در نظر گرفته شد.يافته ها نتايج اين مطالعه نشان داد ميانگين نمره خودكارآمدي بعد از مداخله در افراد دو گروه آزمايش و كنترل متفاوت‌اند (0/49±4/15) و (0/58±3/12) كه ازنظر آماري معنادار بود. (001/P 0). از طرفي ميانگين نمره گروه آزمايش (0/82±2/97) و كنترل (0/64±3/09) قبل از آموزش تفاوت معناداري نداشت (0/53=P). نتيجه گيري از اين مطالعه مي‌توان نتيجه گرفت كه آموزش مجازي احياي قلبي ريوي تأثير بسزايي در افزايش خودكارآمدي مراقبان خانواده بيماران قلبي عروقي دارد؛ آموزش مجازي مي‌تواند باتوجه‌به هزينه‌هاي كمتر و بازدهي بيشتر مؤثر واقع شود. بدين ترتيب لازم است مديران، تأثير اين نوع آموزش را در سياستگذاري‌‌هاي خود در نظر بگيرند.