بازنگري اخلاقي سياست مقاومت در سپهر نظريه‌هاي اخلاق هنجاري

اين مقاله به تجزيه‌و‌تحليل مقاومت بر اساس نظريه‌هاي سه‌گانه اخلاق هنجاري مي‌پردازد. اخلاق در تركيب با سياست، مباني كنش سياسي افراد و جوامع را تشكيل مي‌دهد؛ بنابراين «مقاومت» آنها در برابر قدرت‌هاي سلطه‌گر از منظر اخلاقي قابل بررسي است (ازجمله، دفاع از حق مقاومت). هر چند چنين حقي به‌ عنوان يك اصل هنجاري در دوران مدرن مورد توجه قرار گرفته است، اما كندوكاو اخلاقي آن مي‌تواند موضوعي جذاب در سپهر اخلاق باشد. از اين‌رو نويسندگان با استفاده از روش توازن متأملانه تلاش دارند ضمن ايضاح ساختار مفهومي اخلاق مقاومت، تمهيدات نظري مناسبي براي جريان مقاومت سياسي در حوزه فلسفه اخلاق و نظريه سياسي فراهم سازند. برهمين‌اساس، اين پژوهش نسبت حق اخلاقي مقاومت سياسي با مقوله‌هاي اجتماع اخلاقي، مصلحت عمومي و افتخار را بحث و نشان داده است كه اين سه چگونه شرايط امكان و اخلاقي ‌بودن مقاومت را فراهم مي‌آورند.