تعيين فراواني آلودگي به يرسينيا انتروكوليتيكا در سگ‌هاي خانگي شهرستان اهواز

يرسينيا انتروكوليتيكا، يكي از مهم ترين عوامل بيماري زا محسوب مي شود كه از دستگاه گوارش حيوانات خانگي (سگ ها و گربه ها) به انسان منتقل مي‌شود.  اين باكتري موجب انتروكوليت در انسان مي گردد.  مطالعه حاضر بر روي 100 قلاده سگ (50 قلاده سالم از نظر باليني و 50 قلاده مبتلا به اسهال)، ارجاعي به بيمارستان دانشكده دامپزشكي دانشگاه شهيد چمران اهواز صورت گرفت.  تمامي مشخصات سگ ها، از قبيل سن، جنس، نژاد، وضعيت دستگاه گوارش به لحاظ وجود اسهال و مشخصات اسهال (از نظر حضور خون)، سابقه مصرف گوشت خام و منشاء سگ ثبت گرديد.  سپس، نمونه مدفوع با استفاده از دستكش و سوآب استريل از ناحيه ركتوم حيوان اخذ گرديد.  نمونه ها جهت كشت مستقيم و نيز كشت به صورت غني سازي شده (در پپتون واتر بافره و دماي 4 درجه سانتي گراد) مورد بررسي قرار گرفتند.  در مواردي كه پرگنه هاي رشد كرده، مشكوك به يرسينيا بودند، آزمايشات اوليه (كاتالاز، اكسيداز و رنگ آميزي گرم) انجام شد و سپس با تست‌هاي بيوشيمايي، تفريق صورت گرفت.  جدايه هاي احتمالي يرسينيا انتروكوليتيكا، به روش PCR و با استفاده از ژن foxA جهت شناسايي باكتري، و ژن ail جهت تعيين حدت آن (بيماري زا بودن) بررسي شدند.  نتايج حاصل از كشت مستقيم، شامل 3 جدايه مشكوك از 100 نمونه اخذ شده (1 نمونه از سگ هاي سالم و 2 نمونه از حيوانات اسهالي) بودند.  همچنين نتايج كشت غني شده، 6 جدايه مشكوك از 100 نمونه (3 نمونه از سگ هاي سالم و 3 نمونه از موارد اسهالي) بودند.  در نهايت، از 9 جدايه مشكوك به يرسينيا، تنها يك جدايه از نظر يرسينيا انتروكوليتيكا تأييد شد كه از نظر حضور ژن حدت ail، منفي بود.  نمونه مثبت، متعلق به يك قلاده سگ از نژاد پيت بول ترير 10 ماهه، نر و سالم بود كه از گوشت خام تغذيه كرده و متعلق به سگ هاي وارداتي بود.  نتايج اين تحقيق نشان داد كه سگ‌هاي اين منطقه را نمي‌توان به عنوان يك مخزن بالقوه، جهت انتقال باكتري يرسينيا انتروكوليتيكا دانست.  بررسي هاي بيش تر جهت روشن شدن وضعيت بيماري، با تأكيد بيش تر بر سگ‌هاي وارداتي و روستايي، ضروري مي باشد.