ميسيونري زنانه: تأملاتي درباره فعاليت هاي تبليغي ماري برد برپايه كتاب زنان ايران و اعتقاداتشان

طي سده نوزدهم، متأثر از مواردي چون سيطره استعمارگران غربي در شرق و بهبود تدريجي ارتباطات، حضور ميسيونرهاي مسيحي در ايران و دنياي اسلام بيش از پيش گسترش يافت. در اين ميان، اقدام كليسا براي اعزام يك ميسيونر زن به نام ماري ربكا استوارت برد (1859-1914) در پوشش يك مأموريت پزشكي، زمينه ساز پديده اي نسبتا نوظهور در روند فعاليت هاي ميسيونري گرديد كه مي توان آن را ميسيونري زنانه ناميد. نوشتار پيش روي كوشيده با بررسي كتاب ماري برد با عنوان زنان ايران و اعتقاداتشان، پرده از اهداف، شيوه ها و فعاليت تبليغي او بردارد. اين بررسي از كارنامه ميسيونري ماري برد روشن مي سازد كه او با تكيه بر تجربه‌هاي مبلغان پيشين و با بهره گيري از شرايط اجتماعي جامعه ايران در آن روزگار، در پوشش يك پزشك -ميسيونر، دست به تبليغ و نشر مسيحيت در ايران زد و در ميان زنان طبقه فرودست ايراني موفقيتي نسبي به دست آورد.