ارزيابي عوامل كالبدي مؤثر بر رضايتمندي جانبازان جسمي - حركتي از معماري مجتمع‌هاي مسكوني (مطالعه موردي: شهر اردبيل)

مقدمه: مسكن پاسخگو به نيازهاي ساكنين همواره مورد مطالبه انسان‌ها بوده است. اگر ساكنين، افرادي با ويژگي‌ها و محدوديت‌هاي خاص باشند، نقش طراح مسكن در پاسخ‌گويي به اين نيازهاي ويژه، مهم است. در حال حاضر با توجه به تعداد قابل‌توجه افراد معلول و ناتوان جسمي و حركتي در جامعه و به خصوص شهر اردبيل، نيازهاي فيزيكي، فضايي و حركتي اين قشر اجتماع به نحو مطلوب مدنظر قرار نمي‌گيرد؛ بنابراين آنچه مسكن اجتماعي به اين‌گونه افراد عرضه مي‌دارد، گزينه‌هاي محدودي براي انتخاب محل سكونت و مكان‌هاي ارتباطات اجتماعي‌شان است كه باعث هرچه بيشتر منزوي شدن آن‌ها مي‌گردد. هدف: هدف از پژوهش حاضر، ذهن كاوي جانبازان در مورد عوامل كالبدي مؤثر بر رضايتمندي از معماري مجتمع‌هاي مسكوني است. روش شناسي تحقيق: اين مطالعه از نوع توصيفي است و جمع آوري داده ها از طريق پيمايش و مشاهده ميداني انجام گرفته است. نمونه آماري شامل 400 نفر از كاربران پارك ها است و براي تحليل داده هاي كمي، از آزمون كولموگروف-اسميرنوف، آزمون هاي تي، همبستگي و رگرسيون استفاده شده است. قلمرو جغرافيايي پژوهش: براي اين منظور از روش تحقيق كيو براي شناخت مؤلفه‌هاي كالبدي مؤثر بر رضايتمندي ذهني جانبازان استفاده شد. جامعه آماري كيو، جانبازان جسمي- حركتي ساكن مجتمع‌هاي مسكوني در شهر اردبيل بودند. ميزان همبستگي ديدگاه‌هاي مخاطبين در مورد گزاره‌هاي كيو، با استفاده از داده‌هاي جدول حاصل از مرتب‌سازي و به روش تحليل عاملي در نرم‌افزار 16 SPSS بررسي شد.يافته ها: نتايج به‌دست‌آمده مبين وجود دو ذهنيت بين مخاطبين بود. ذهنيت اول اغلب به مسائل مرتبط با نوع و سطح دسترسي به خدمات و امكانات و ذهنيت دوم بيشتر تأكيد بر ابعاد و نسبت فضاهاي مورد طراحي اشاره داشت. تأثير توجه طراح به موارد به‌ظاهر كم‌اهميت اعم از دسترسي‌ها، ارتباط فضاها و ابعاد و اندازه‌ها و موارد مشابه، بخش عمده‌اي از دغدغه‌هاي ذهني جانبازان مي‌باشد مي‌تواند گامي مثبت در جهت مقابله بهتر با تنش‌هاي ناشي محدوديت‌هاي جسمي جانبازان نمود. نتايج: تأثير توجه طراح به مسائل به ظاهر جزئي مانند دسترسي، ارتباط فضاها، ابعاد، اندازهها و مواردي از اين دست، بخ عمدهاي از مشكلات روحي و رواني ايثارگران است. طراحان مي توانند گام مثبتي در كمك به مقابله بهتر با استرس هاي ناشي از محدوديت هاي فيزيكي جانبازان باشند.