بررسي و اولويت‌بندي مناطق گردشگري به لحاظ شاخص‌هاي گردشگري پايدار شهري (مورد مطالعه: شهر لاهيجان)

مقدمه: شهر لاهيجان با حوزه نفوذ و منطقه پيراموني خود و وجود جاذبه هاي تاريخي (مانند آرامگاه شيخ زاهد گيلاني، بقعه مير شمس الدين، آرامگاه كاشف السلطنه و موزه تاريخ چاي، پل خشتي لاهيجان، حمام گلشن لاهيجان)، فرهنگي (مانند مسجد چهار پادشاهان، مسجد اكبريه، مسجد جامع لاهيجان)، طبيعي  (كوه و آبشار شيطان كوه، تالاب سوستان، تالاب امير كلايه) يكي از مراكز گردشگري استان گيلان به حساب مي آيد. اما به دليل عدم برخورداري مناظر طبيعي، تاريخي و فرهنگي اين شهر از زير ساخت هاي لازم در جهت توسعه و آباداني با مشكلات فراواني دست به گريبان است. هدف: هدف اين پژوهش، بررسي و اولويت بندي مناطق گردشگري به لحاظ شاخص هاي گردشگري پايدار شهري در شهر لاهيجان است. روش‌شناسي تحقيق: پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي انجام شده است. روش جمع آوري داده و اطلاعات پرسش نامه و اسنادي كتابخانه بوده است. حجم جامعه نمونه 100 نفر از گردشگران حاضر در شهر لاهيجان مي باشد كه به صورت تصادفي ساده انتخاب شده اند. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از مدل ويكور استفاده شده است. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، مناطق گردشگري پيرامون شهر لاهيجان مي باشد. يافته ها: نتايج به دست آمده از تحليل مقدار ويكور به دست آمده براي هر كدام از مناطق گردشگري در شهر لاهيجان نشان مي دهد، از آنجايي كه    پايين ترين مقدار Qj براي محدوده پارك هاي طبيعي شهر است (0.00) مي باشد بنابراين كمترين ميزان تأثير را در صنعت گردشگري  اين شهر خواهد داشت. اين در حالي است كه روستاهاي تفريحي حاشيه شهر با مقدار Qj ( برابر با 1.00) بهترين وضعيت را براي توسعه گردشگري شهر به وجود آورده است.    نتايج: عوامل مختلفي مي تواند در جذب و توسعه گردشگري در يك مكان جغرافيايي موثر باشد. اين عوامل مي تواند كالبدي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، زيست محيطي و مديريتي باشند. شهر لاهيجان با داشتن ظرفيت هاي زيست محيطي (اقليم، آب و هوا)، كالبدي (جاذبه هاي تاريخي ـ مذهبي) و جاذبه هاي تفريحي فراوان مي تواند نقش موثري در جذب گردشگر و به تبع آن توسعه پايدار اين شهر داشته باشد.