ارائه راهكارهاي سازماندهي فضا در برنامه‌ريزي و توسعه منطقه‌اي (مطالعه موردي: شهرهاي استان گيلان)

مقدمه: وضعيت استان گيلان حاكي از دوگانگي و عدم تعادل‏هاي منطقه‏اي است. به نظر مي رسد بايد نسبت به عواملي كه در توسعه متعادل فضايي شهرهاي استان گيلان نقش دارند، شناخت كامل و كافي ايجاد شود. هدف: هدف اصلي از انجام اين پژوهش، شناسايي و اولويت بندي عوامل مؤثر بر توسعه متعادل فضايي شهرهاي استان گيلان است. روش‌شناسي تحقيق: در اين پژوهش از تكنيك پرسشنامه و روش دلفي براي گردآوري اطلاعات استفاده شد. در گام اول تعداد 60 عاملِ مؤثر بر توسعه متعادل فضايي شهرهاي استان گيلان در سه بعد جمعيت، فعاليت و فضا شناسايي شد. سپس با استفاده از آزمون تي‌تك نمونه‌اي ميزان اهميت اين عوامل مورد ارزيابي قرار گرفت و 28 عامل با اهميت خيلي زياد شناسايي شد. سپس با استفاده از روش تحليل عاملي اكتشافي، عوامل اصلي شناسايي شد. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شهرهاي استان گيلان مي باشد. يافته ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه سه عامل اصلي در توسعه متعادل شهرهاي استان گيلان نقش اساسي دارند. در حوزه حمل و نقل توانست 41.74 درصد از واريانس‌ها تمامي متغيرهاي پژوهش را تبيين كند. موقعيت جغرافيايي و گردشگري و خدمات نيز به ترتيب 26.18، 18.51 درصد از واريانس تمامي متغيرهاي پژوهش را تبيين كردند. در مجموع اين سه عامل 86.43 درصد كل واريانس‌ها را تبيين كردند..  نتايج: اين تحقيق نشان مي‌دهد استان گيلان از انواع مختلف الگوهاي حمل و نقلي برخوردار بوده و مجاورت با دريا و كشورهاي حاشيه درياي خزر امكان توسعه فعاليت‌هاي بازرگاني بندري و گردشگري را براي استان به ارمغان آورده‌است. لذا آينده مطلوب استان با تكيه بر سه عامل حمل و نقل، پتانسيل‌هاي محيطي و جغرافيايي و تقويت زيرساخت‌هاي گردشگري حاصل خواهد شد.