برنامه‌ريزي راهبردي توسعه شهرهاي جديد در ايران (مطالعه موردي: شهر جديد پرديس)

مقدمه: در ايران  شهرهاي جديد باهدف كاهش تمركززدايي از كلان‌شهرها و توسعه متعادل منطقه‌اي احداث شدند، اما اين شهرها از بدو تأسيس تابه‌حال خود درگير يكسري مسائل و مشكلات عديده اي شده‌اند كه نيازمند بررسي و بازنگري هاي اساسي هستند.هدف: در پژوهش حاضر هدف اصلي، مطالعه قابليت‌هاي و عوامل كلان تأثيرگذار بر توسعه شهر جديد پرديس است همچنين با توجه به نتايج به دست آمده به دنبال ارائه راهكارها و نقشه تناسب راهبردي براي توسعه موفق شهر جديد پرديس با استفاده از تكنيك جديد Meta-SOWT هستيم. روش‌شناسي تحقيق: روش تحقيق توصيفي- تحليلي و هدف تحقيق كاربردي مي‌باشد. داده‌ها و اطلاعات موردنياز از منابع اسنادي، كتابخانه و پيمايشي (پرسشنامه، مصاحبه) جمع‌آوري‌شده است. تعداد افراد نمونه 42 نفر از كارشناسان و پژوهشگران در حوزه برنامه‌ريزي شهري بوده‌اند. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شهر جديد پرديس مي باشد.يافته ها: يافته ها حاكي از آنست كه موقعيت شهر پرديس در نقشه رقابتي ازلحاظ پارامتر توسعه اقتصادي- اجتماعي(محورX) با امتياز 75/2 از 5 امتياز ممكن در سال 1404 در بين رقباي خود  به ترتيب بعد از پرند و انديشه كه با امتياز 4 و 5/3 در بالاترين جايگاه قرار دارند جايي دارد و همچنين در رقابت فشرده با هشتگرد و اشتهارد كه  امتياز (85/2)  را كسب كرده‌اند قرار دارد. در زمينه پارامتر جمعيت‌پذيري ( نمودارY) شهر پرديس در سال هدف با امتياز 3 از 5 امتياز ممكن به ترتيب داراي جايگاهي برابر با پرند و بالاتر از هشتگرد و اشتهارد خواهد داشت. نتايج: همچنين عوامل كلان تأثيرگذار بر توسعه شهر جديد پرديس عبارت‌اند از؛ سياست‌هاي كلان مديريت كشور، كمبود بسترهاي شغلي، زيرساخت‌هاي نامناسب، سياست‌هاي وزارت راه و شهرسازي در امر مسكن و مسئله خدمات شهري ازجمله تأمين آب شرب شهر هستند.