تعيين محلات اولويت دار براي بازآفريني در بافت هاي ناكارآمد شهري بر اساس نظريه پذيرش نوآوري (مطالعه موردي: شهر تربت حيدريه)

مقدمه: از آنجا كه يك سوم جمعيت كشور در 141 هزار هكتار بافت فرسوده زندگي مي كنند، بازآفريني اين بافت ها، يكي از دغدغه هاي اصلي كشور است. اما، طرحهاي ساماندهي اين بافت ها، هميشه از پرچالش ترين برنامه هاي شهري بوده و يافتن نمونه هاي موفق در بين آنها مشكل و تقريبا غير ممكن است. يكي از دلايل اصلي اين مهم، ترديد مردم از نتايج اين طرح ها و ضريب پايين پذيرش نوآوري است.هدف: :  به نظر مي رسد كه چنانچه طرح ها در نقاط مناسب و برگزيده اجرا گردد و آثار مثبت و مفيد آنها براي مردم قابل لمس باشد، پذيرش رويكردهاي جديد تسريع شده و هزينه اجراي طرح ها كاهش و موفقيت آنها تضمين مي گردد.روش‌شناسي تحقيق: روش بررسي از نوع توصيفي و تحليلي بوده و داده هاي مورد نياز با استفاده از پرسشنامه و از نمونه اي به حجم 300 نفر از كارشناسان، مسئولين محلي و مردم عادي گردآوري شد. داده هاي گردآمده با استفاده از آماره هاي مختلف و با كمك نرم افزار SPSS و مدل TOPSIS مورد تحليل قرار گرفت.قلمرو جغرافيايي پژوهش: بررسي حاضر در شهر تربت حيدريه به انجام رسيد كه بالاترين بافت هاي ناكارآمد را دارد اما كمترين مطالعه در ارتباط با آن به انجام رسيده است.يافته ها: نتايج حاصل از تجزيه و تحليل يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه شاخص وضعيت اقتصادي ترغيب و تشويق ساكنين به پذيرش طرح بازآفريني، در مجموع با ميانگين 3.06 در رتبه اول قرار دارد و شاخص مقولات فرهنگي با ميانگين 2.99 در رتبه دوم و در نهايت، شاخص ابعاد اجتماعي با ميانگين 2.79، در رتبه سوم است. يافته ها نشان داد كه بهترين نقطه شروع براي آغاز طرح بازآفريني در اين شهر، محله شهيد باهنر است كه در بين سه محله ديگر، بالاترين امتياز را به خود اختصاص داده و در تئوري وبلن، گروه مرجع محسوب مي شود. نتايج: بر اين اساس، چنانجه مسئولين شهر، به جاي اين كه طرح را در كل بافت هاي ناكارآمد اجرا نمايند، تمركز خود را بر اين محله قرار دهند و نتايج قابل عرضه اي به دست آورند، ضمن افزايش احتمال موفقيت طرح، هزينه هاي اجراي آن به شكل قابل ملاحظه اي كاهش خواهد يافت.