ارزيابي رابطه بين برنامه ريزي كاربري زمين و شكل گيري جزاير حرارتي شهري (مطالعه موردي: شهر مشگين شهر)

مقدمه: رشد جمعيت و توسعه شهري سبب شده تا بخش زيادي از زمين‌هاي شهري به‌خصوص اراضي كشاورزي و باغات به‌صورت كاربري‌هاي مسكوني، صنعتي، شبكه حمل‌ونقل مورداستفاده قرار گيرند. اين تغييرات كاربري منجر به افزايش آلودگي و تخريب محيط‌زيست و از همه مهم تر افزايش دماي سطح زمين شده است.هدف: هدف اين پژوهش بررسي رابطه بين كاربري زمين و جزاير حرارتي در مشگين شهر در سه مقطع زماني 1984، 1999 و 2020 مي باشد.روش‌شناسي تحقيق: روش پژوهش از نوع كاربردي و ازنظر ماهيت تحقيقي است. براي دستيابي به هدف پژوهش پس از پردازش راديو متريكي و اتمسفري تصاوير، دماي سطح زمين (LST) و شاخص پوشش گياهي (NDVI) محاسبه گرديد. سپس با استفاده از روش ماتريس خطا ميزان صحت و دقت كاپا براي نقشه هاي توليدي ارزيابي گرديد.قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شهر مشگين شهر مي باشد.يافته ها: يافته ها حاكي از آن است كه، نقشه هاي حاصل از جزيره گرمايي نشان داد در سال 1984 حداقل دما 22 و حداكثر دما 43 درجه سانتي‌گراد بوده درحالي‌كه اين وضعيت در سال 2020 با افزايش روبرو بوده و حداقل دما 29 و حداكثر دما 63 درجه سانتي‌گراد رسيده است. نتايج: دماي سطح زمين با تغييرات كاربري اراضي نشان‌دهنده اين بوده كه بالاترين دماي سطح زمين مربوط به اراضي ساخت‌وسازهاي شهري است و اين مسئله نتيجه كاهش پوشش گياهي و افزايش سطوح نفوذناپذير بوده است. همچنين بررسي تغييرات توزيع مكاني دماي سطح زمين و جزيره حرارتي نشان داد با از بين رفتن پوشش گياهي داخل و اطراف شهر طبقه دمايي خنك، جاي خود را به طبقه دمايي گرم داده است