تبيين نقش اجتماعي -فرهنگي گردشگري در توسعه روستايي(مطالعه موردي: روستاهاي جنوب غربي گيلان)

مقدمه: اثرات اجتماعي و فرهنگي گردشگري شيوه‌هايي هستند كه در آن گردشگري تغييراتي را در نظام‌هاي ارزشي، رفتار افراد، روابط خانواده‌ها، سبك زندگي جمعي، مراسم سنتي و سازمان‌هاي اجتماعي ايجاد مي‌كند. گردشگران در مدت اقامت در مقصدهاي گردشگري با ساكنان محلي ارتباط و تماس برقرار مي‌كنند و نتيجه حاصل از روابط متقابل آنها در كيفيت زندگي، نظام ارزشي، تقسيم كار، روابط خانوادگي، گرايش‌ها، الگوهاي رفتاري، آداب و سنت‌هاي جامعۀ ميزبان، تغييراتي را به وجود مي‌آورد. در صورت وجود تفاوت هاي زياد فرهنگي و اقتصادي بين گردشگران و ساكنان محلي، اين تغييرات آشكارتر و با اهميت‌تر خواهد بود. هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين نقش اجتماعي - فرهنگي گردشگري در توسعه روستاهاي جنوب غربي گيلان است.روش شناسي: تحقيق حاضر يك پژوهش كاربردي كه به روش توصيفي و تحليلي انجام شده است. جمع آوري اطلاعات مورد نياز از دو شيوه مطالعات اسنادي و ميداني انجام شده است. در بخش مطالعات اسنادي مباني نظريه اي و سوابق مطالعاتي موضوع بررسي و بر اين مبنا، تعدادي از شاخص هاي اثر گذار ابعاد اجتماعي-فرهنگي گردشگري بر توسعه روستايي انتخاب شده است. به دليل گستردگي محدوده مورد مطالعه و تعداد زياد خانوار از روش نمونه گيري تصادفي ساده استفاده شد. با توجه به اينكه متغيرهاي مورد نظر كمي وكيفي و داده اي جمع آوري شده از مقياس فاصله اي و رتبه اي بر اساس طيف ليكرت برخوردار بوده اند از آزمون هاي آماري اسپرمن، خي دو و ضريب همبستگي استفاده شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: روستاهاي جنوب غربي استان گيلان ناحيه مطالعاتي اين پژوهش را تشكيل مي دهد.يافته ها: براي سنجش و تبيين نقش فرهنگي- اجتماعي گردشگري در توسعه روستايي از شاخص‌هايي نظير: كمك به افزايش احساس تعلق خاطر اهالي نسبت به روستا، ترغيب به استفاده بيشتر از وسايل مدرن براي منازل، ارتقاء سطح زندگي و بهبود خدمات و امكانات اجتماعي مردم، افزايش فرصتهاي شغلي و احساس استقلال براي زنان روستايي، بهبود، توسعه، تحول و نوسازي فرهنگ محلي، توسعه و بهبود فرصتهاي شغلي بين دوجنس مردان و زنان نواحي روستايي، توسعه خدمات بهداشتي، بهبود روابط اجتماعي و كاهش برابري‌هاي اجتماعي، جلوگيري از روند مهاجرت روستايي، تشويق و فراهم آوردن زمينه مهاجرت معكوس، ايجاد تسهيلات و خدمات نوين، تجديد حيات و تقويت پايبندي ساكنان روستايي به آداب و رسوم محلي، معماري، صنايع دستي و نوع لباس استفاده شده است.  نشان مي‌دهد كه بين گردشگري و تحولات فرهنگي در نواحي روستايي جنوب غربي گيلان رابطه وجود دارد.نتايج: ناحيه جنوب غربي گيلان با بهره گيري از قابليت ها و پتانسيل هاي گردشگري طبيعي،  تاريخي- باستاني، مذهبي و اقتصادي زمينه توسعه روستاها را فراهم آورده است. اين تغييرات كه از توسعه گردشگري منتج مي شود زمينه ساز توسعه روستايي با رويكرد اجتماعي- فرهنگي در سطح ناحيه جنوب غربي گيلان شده است.