تبيين و مقايسه سيماي پيامبر اكرم (ص) در دو متن عرفاني كشف‌المحجوب و مرصادالعباد

شخصيت والا و سيره انساني و نبوي پيامبر اكرم)ص( همواره از كانون هاي مضمون آفريني و تصويرسازي شاعران و نويسندگان در ادب فارسي بوده است. عرفاي فارسي گوي پس از اسلام تاكنون به مناسبت هاي گوناگون به تكريم آن حضرت پرداخته اند؛ به ويژه در ابتداي سخن خود پس از حمد و ستايش خالق هستي بخش، به بزرگداشت و مدح پيامبر، مقام نبوت و مخصوصاً خاتميت و سرآمدي و محوريت وجود آن حضرت در كل كائنات توجه داشته اند. در اين مقاله تلاش شده تا به شيوه توصيفي-تحليلي سيماي حضرت رسول (ص) در دو كتاب مرصادالعباد و كشف المحجوب كه خود از امهات متون گران سنگ ادبيات فارسي مي باشند مورد بررسي و مقايسه قرارگيرد. هدف اين جستار مقايسه كيفيت تبيين سيماي پيامبر(ص) در دو اثر مذكور است. در اين راستا نشان دادن برتري هاي پيامبر اكرم ، ضرورت معرفت بيشتر آن حضرت و بيان خاتم بودن و منسوخ كردن اديان ديگر توسط پيامبر(ص) قابل بيان مي باشد. بدين منظور مباحثي چون مقايسه پيامبر اكرم با پيامبران ديگر مانند حضرت موسي، ابراهيم و ...، شريعت پيامبر به ويژه مقيّد بودن مؤلّف هر دو كتاب به آن و علل فرستادن شريعت پيامبر و جنبه هاي ديگري از ابعاد شخصيتي و تاريخي آن حضرت همچون واسطه آفرينش بودن، معراج، سايه نداشتن پيامبر و ... از منظر نجم دايه و هجويري مطمح نظر بوده است. نتايج پژوهش نشان از جايگاه خاص پيامبر و شريعت وي در سلوك عرفاني هر دو عارف دارد.