نيهيليسم و امر نو در تفكر نيچه

در تفكر نيچه نقدهاي بنياديني نسبت به فرهنگ غربي وجود دارد، فرهنگي كه برخاسته از تاريخ تفكر متافيزيكي غرب است. به اعتقاد نيچه فرهنگ غربي به عنوان مجموعه‌اي از نظام‌هاي ارزشگذارانه متافيزيكي بستر جريان نيهيليسم و بي‌معنايي ارزش‌ها را فراهم ساخته است. نيچه با روش تبارشناسانه‌، ريشه‌شناسانه و تاريخي، منطق انحطاط متافيزيك را ذيل نقدهاي خويش در سه حوزه فلسفه، اخلاق و دين به نمايش گذاشته و راه رهايي از متافيزيك غربي و نيهيليسم حاصل از آن را به منزله امر نو با بازارزيابي ارزش‌ها در شخصيت فيلسوف‌ـ‌هنرمند دنبال مي‌كند. از منظر نيچه، فيلسوف‌ـ‌هنرمند در فراسوي هرگونه تقابل‌ متافيزيكي قرار دارد و به واسطه سلسه‌مراتبي كه ناشي از اراده معطوف به قدرت مي‌باشد به تفاوت خويش با ديگران واقف است و شورِ فاصله، او را در كاست نيرومندان قرار داده، با قدرت آفرينشگري خود در مرزها و خطرها مي‌زيد و در الگوي سبك فاخر يعني سبك زندگي متفاوتي كه هماهنگي عقل و احساس يا به عبارتي وحدت آپولوني‌ـ‌ديونوسوسي را به همراه دارد، امر نو و ارزش‌‌هاي جديد را براي عبور از نيهيليسم بنيان مي‌نهد و به جهان معنوي خويش آري مي‌گويد.