عامل هاي موثر بر عرضه اعتبارات در بانك كشاورزي

بانك ها از جمله مهم ترين منبع هاي تأمين مالي در زمينه هاي مختلف اقتصادي و اجتماعي در بسياري از كشورهاي در حال توسعه مانند ايران به شمار مي آيند. در اين راستا، تأمين مالي واحدهاي توليدي بخش كشاورزي از جمله مهم ترين بحث هاي مديريت نظام بانكي و اقتصادي يك كشور به شمار مي آيد. لذا دسترسي به تسهيلات اعطايي بانك ها براي تأمين مالي نيازهاي مردم و بنگاه هاي توليدي در بخش هاي مختلف مانند بخش كشاورزي، امكان سرمايه گذاري و بهبود صنعت كشاورزي را فراهم كرده و موجبات رشد و توسعه اقتصادي را فراهم مي سازند. از اين رو، هدف اصلي اين پژوهش ، بررسي تأثير عامل هاي مؤثر بر عرضه تسهيلات بانكي در بانك كشاورزي ايران است. در اين راستا از داده هاي 1386 تا 1399 و رهيافت داده هاي تركيبي (پانلي) استفاده شده است. نتايج بررسي گوياي آن است كه مطالبه هاي غير جاري تأثير منفي و متغيرهاي نرخ بهره تسهيلات بانكي، تورم استاني، رشد توليد ناخالص داخلي و اندازه بانك اثر مثبتي بر روند عرضه تسهيلات بانك كشاورزي در ايران دارند. بر مبناي يافته هاي تحقيق و به منظور افزايش توان عرضه اعتبارات، پيشنهاد مي شود بانك كشاورزي كنترل مطالبه هاي غير جاري را به شكلي موثرتر ( به ويژه از طريق بررسي دقيق اهليت تسهيلات گيرندگان) در اولويت هاي سياستي خود قرار داده و  از اين راه ضمن كاهش ريسك اعتباري، خدمات موثرتري در تامين مالي بخش كشاورزي ايفا كند.