زيست‌جهانِ شكاك و انكارِ اجتماعي ويروس؛ نظريه‌اي زمينه‌اي در پاندمي كوويد-19

پاندمي كوويد-۱۹ يكي از برجسته‌ترين چالش‌هاي سياسي، اجتماعي و پزشكي سدهٔ اخير بود. از مهم‌ترين راهبردهاي اجتماعي در مواجهه با انتشار ويروس، رفتار سالم است و اين امر متضمن پذيرش اجتماعي آن. باوجوداين، از ابتداي همه‌گيري در همهٔ كشورها، بخشي از شهروندان ويروس و بيماري را انكار مي‌كردند. هدف مطالعهٔ كيفي حاضر، كشف و واكاوي انكار اين بيماري در استان كردستان است. بر اين اساس، سؤال پژوهش اين است كه چه دلايل و زمينه‌هاي اجتماعي به شكل‌گيري انكارِ ويروس در همه‌گيري مي‌انجامد. داده‌ها از طريق مصاحبهٔ نيمه‌ساختاريافته با ۲۰ نفر از كساني كه ويروس و بيماري را انكار مي‌كردند جمع‌آوري و با روش نظريهٔ زمينه‌اي تحليل شد. مضامين تحقيق ذيل ۲۲ مفهوم اساسي و ۵ مقولهٔ عمدهٔ پزشكينه‌سازي تعمدي، كوچك‌پنداري زيستي، اضطراب اجتماعي و ابتلا، تقديرگرايي و برساخت اجتماعي ويروس برساخت شد. مضمون مركزي تحقيق زيست‌جهانِ شكاك است كه بخشي از برساخت پزشكينه‌شدهٔ همه‌گيري كوويد-۱۹ به شمار مي‌رود.