تأثير آموزش هوش معنوي بر شادكامي و كيفيت زندگي دانشجويان پزشكي

مقدمه: كيفيت زندگي و شادكامي دانشجويان پزشكي، براي ارائه‌ي خدمات درماني و پيشرفت علمي اهميت بسزايي دارد؛ اما شرايط بسياري از اين دانشجويان استرس‌زا تشخيص داده شده است. يكي از مسؤوليت‌هاي مهم دانشگاه علاوه بر پيشرفت تحصيلي، توجه به كيفيت زندگي دانشجويان است. لذا اين تحقيق با هدف تعيين اثربخشي آموزش هوش معنوي بر شادكامي و كيفيت زندگي دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر، تجربي با دو گروه مداخله و شاهد است كه بعد از اخذ رضايت، دانشجويان به يكي از دو گروه تخصيص تصادفي يافتند. سپس به سؤالات پيش‌آزمون، پرسش‌نامه‌هاي شادكامي و كيفيت زندگي، پاسخ دادند. گروه مداخله طي هشت جلسه تحت آموزش مؤلفه‌هاي هوش معنوي قرار گرفتند. بعد از آن پس‌آزمون براي هر دو گروه اجرا شد؛ نتايج با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي، MANCOVA تحليل شد.يافته‌ها: پس از بررسي برقراري پيش‌فرض‌هاي تست MANCOVA، آزمون فرضيه تحقيق صورت گرفت. مقايسه‌ي گروه‌ها در بعدهاي مختلف كيفيت زندگي و شادكامي پس از مداخله، نشان داد بعد از حذف متغير كوواريانت، تفاوت ميانگين تعديل شده دو گروه معني‌دار است.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي مطالعه‌ي حاضر حاكي از تأثير آموزش هوش معنوي بر كيفيت زندگي و شادكامي دانشجويان بود. آموزش هوش معنوي به‌عنوان يك سازه‌ي جديد روان‌شناختي و مذهبي مي‌تواند با ارتقاي شادكامي و سلامت روان دانشجويان، پيش‌زمينه‌ي ارتقاي كيفيت مراقبت و درمان ارائه شده را فراهم آورد. توصيه مي‌شود آموزش‌ها و مشاوره‌هايي از اين قبيل در برنامه‌هاي فرهنگي گنجانده شوند.