مروري بر مفاهيم معني‌داري آماري و باليني: استفاده و تفسير حدود اطمينان

مقدمه: كاربرد و تفسير معني‌داري آماري براي اثبات اثربخشي يك مداخله و يا وجود رابطه‌ي بين دو متغير، يك اصل اساسي و ضروري در مطالعات است. بطور سنتي تجزيه و تحليل داده‌هاي يك مطالعه با استفاده از آزمون فرضيه و گزارش p-value انجام مي‌شود. بسياري از پژوهشگران در حيطه‌ي علوم پزشكي، يافته‌هاي مطالعه‌ي خويش را صرفأ به معني‌داري و يا غيرمعني‌داري آماري خلاصه مي‌نمايند. آزمون فرضيه و صرف گزارش p-value، نمي‌تواند بزرگي اثر و دقت آن را بدست دهد. در حال حاضر قريب به اتفاق مجلات معتبر علوم پزشكي؛ گزارش تنهاي معني‌داري آماري را نپذيرفته و گزارش همزمان شاخص اندازه‌ي اثر، حدود اطمينان و معني‌داري باليني را الزامي كرده‌اند. اما استفاده و گزارش معني‌داري آماري و باليني در مجلات علوم پزشكي يك‌دست نبوده، دستورالعمل واحدي در مورد كاربرد عملي، تفسير آماري و باليني يافته‌ها وجود ندارد و تناقضات آشكاري در مجلات مشاهده مي‌شود. هدف نويسندگان اين مقاله، ارائه‌ي يك دستورالعمل صحيح و يكپارچه به پژوهشگران و متخصصين باليني، به جهت گزارش صحيح معني‌داري آماري و باليني يافته‌ها بر اساس اهداف و طراحي مطالعات در علوم پزشكي با رويكرد تخمين (گزارش Confidence interval) بود.