بررسي كيفيت زندگي بيماران سكته‌ي مغزي ايسكميك درمان شده با فعال‌كننده‌ي پلاسمينوژن بافتي

مقدمه: هدف از انجام اين مطالعه، بررسي كيفيت زندگي وابسته به سلامتي (Health Related Quality of Life) HR-QoL در نجات يافتگان از سكته‌ي مغزي ايسكميك حاد درمان شده با فعال‌كننده‌ي پلاسمينوژن بافتي (tissue Plasminogen Activator) tPA مي‌باشد.روش‌ها: اين مطالعه‌ي مقطعي جهت بررسي HR-QoL نجات يافتگان از سكته مغزي ايسكميك حاد كه در بيمارستان الزهرا(س) اصفهان، تحت درمان ترومبوليتيك قرار گرفتند انجام شد. جهت بررسي HR-QoL از پرسش‌نامه SS-QoL استفاده گرديد. پرونده‌ي بستري بيماران بررسي و اطلاعات دموگرافيك و سكته‌ي مغزي استخراج گرديد. ارتباط نمره‌ي كلي SS-QoL و زيرشاخه‌هاي آن با متغيرهاي زمينه‌اي آناليز گرديد.يافته‌ها: 59 بيمار وارد مطالعه شدند كه (40/7 درصد) 21 نفر آن‌ها زن بودند. ميانگين سن بروز سكته 11/85 ± 65/39 سال بود. به طور ميانگين 0/46 ± 2/29 سال از سكته‌ي مغزي آنان مي‌گذشت. فشارخون بالا (49/2 درصد) شايع‌ترين بيماري زمينه‌اي بود. اكثريت سكته‌ها در نيمكره‌ي چپ (42/2 درصد)، با شدت متوسط (69/5 درصد) و از نوع ترومبوتيك (49/2 درصد) بودند. نمره‌ي كلي SS-QoL در (80/3 درصد) 49 بيمار بيش از 147 بود كه بيانگر HR-QoL مناسب مي‌باشد. ارتباط چشمگيري بين نمره‌ي كلي SS-QoL با متغيرهاي سن، جنسيت و فاصله‌ي زماني تا دريافت tPA ديده نشد. نتيجه‌گيري: بيش از 80 درصد بيماران، كيفيت زندگي مناسب داشتند. متغيرهاي زمينه‌اي تأثير چشمگيري در HR-QoL بيماران نداشتند.