بررسي تاريخي نقش تمرين و فعاليت بدني در پزشكي از منظر طب جالينوسي

گزارش هاي تاريخي حاكي از آن است كه مفاهيمي همچون سلامتي، تندرستي، رشد فردي و اجتماعي با فعاليت بدني ارتباط تنگاتنگي دارند؛ چنانكه ملت هاي متمدن جهان به اهميت فعاليت بدني درزمينه سلامتي و تندرستي نظر داشته اند. در ميان ملت هاي باستان، يونانيان بيش از همه به ورزش و فعاليت بدني علاقه داشتند چنانكه جزء مهمي از پزشكي يونان قديم بوده است و پزشكان دوران يونان باستان، به ويژه، بقراط و جالينوس بر فعاليت بدني و رژيم غذايي مناسب به عنوان مؤلفه هاي مهم شيوه زندگي سالم تمركز داشته و تأكيد كرده اند و ازاين رو بسياري از اطلاعات اوليه در مورد ارتباط ورزش و سلامتي در يافته ها و متون پزشكي يونان قديم مطرح شد كه به طور جامع و كاربردي در قالب تئوري طبيعيات و غيرطبيعيات از سوي جالينوس مطرح شد و سپس در دوران بعد مبناي ارتباط ورزش و پزشكي قرار گرفت. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصيفي تحليلي مبتني بر اطلاعات كتابخانه اي درصدد پاسخ به اين سؤال است كه انسان از چه زماني با روش علمي و اصولي دريافت كه تمرين و فعاليت بدني در سلامتي بدن نقش داشته است و حاصل آنكه با بررسي پزشكي يونان قديم به ويژه نظريه جالينوس پيرامون ارتباط ورزش و سلامتي در قالب مقوله غيرطبيعيات در يونان باستان، دوره قرون وسطي، سپس عصر رنسانس تا عصر حاضر، مي توان به نقش مهم و تأثيرگذار تمرين و فعاليت بدني در حفظ سلامتي بدن و پيشگـيري از بيماري ها در اعصار مختلف تاريخ حيات بشر و نحوه تغيير ديدگاه مشاهير ان زمان به آن در طول تاريخ پي برد.