تحولات تقنيني مربوط به اصل محرمانگي اطلاعات پزشكي در حقوق ايران و فرانسه

يكي از اصول مهم در زمينه اخلاق پزشكي كه آثار اجتماعي شگرفي دارد، محرمانگي اطلاعات پزشكي مي باشد. با توجه به اهميت اصل مذكور، حقوق كشورهاي مختلف، هر يك به نوعي در اين زمينه ورود كرده اند و اصل محرمانگي را به رسميت شناخته اند. وجود اصل محرمانگي براي دو دسته از انسان ها قابل تصور است: يكي آن هايي كه در قيد حيات هستند و ديگري افرادي كه فوت كرده اند. در پذيرش اصل محرمانگي در خصوص اين دو دسته از يك مبنا پيروي نشده است و مي توان مبناي اصلي قاعده محرمانگي در خصوص زندگان را حفاظت از حريم خصوصي آنان و در خصوص متوفيان، منفعت عمومي جامعه و منع اضرار به غير دانست. هدف از اين نوشتار بررسي نحوه انعكاس اصل محرمانگي در خصوص اين دو دسته از اشخاص در حقوق فرانسه و ايران است. در حقوق فرانسه در ارتباط با زندگان و متوفيان نص صريح وجود دارد؛ لكن در حقوق ايران ظاهراً شناسايي اصل محرمانگي به زندگان محدود شده است؛ با وجود اين، علي رغم سكوت قانونگذار ايراني، مي توان اصل محرمانگي را به متوفيان نيز تسري داد. به هر روي، در اين نوشتار سعي مي شود ضمن بررسي مختصر مفهوم و مباني اصل محرمانگي، موضع دو نظام حقوقي فرانسه و ايران تبيين گردد.