شناسايي و تحليل عوامل سازماني - حرفه‌اي مؤثر بر اعتماد ميان بيمار و پزشك

در ساختار نظام سلامت مسائل حرفه اي و بازدارنده هاي سازماني موجب خستگي بيمار، فرسودگي پزشك و در نهايت مسائل ميان فردي ميان بيمار و پزشك از جمله عدم درك متقابل و فرسايش اعتماد مي شود. از اين رو، اعتماد به عنوان هسته مركزي سرمايه اجتماعي نقش بسزايي در كيفيت روابط ميان فردي ميان بيمار و پزشك دارد. اعتماد ميان بيمار و پزشك و گسترش عمومي آن مستلزم مجموعه اي از ملاحظات سازماني و اصول حرفه اي در نظام سلامت است. در اين پژوهش سعي شد عوامل سازماني و حرفه اي مؤثر بر اعتماد ميان پزشكان و بيماران واكاوي شود. داده ها از طريق مصاحبه نيمه ساختاريافته در مراكز ارائه خدمات سلامت شهر تهران گردآوري شد. با روش نمونه گيري هدفمند و گلوله برفي مصاحبه ها با 39 نفر و تا رسيدن به اشباع نظري انجام شد. با بهره گيري از استراتژي داده بنياد و نرم افزار اطلس تي آي، داده ها در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي دسته بندي و تحليل شدند. پايايي در مرحله كدگذاري با استفاده از روش بازآزمون انجام گرفت. يافته هاي اين پژوهش نشان داد، مؤلفه هاي حرفه اي - سازماني مؤثر مشتمل بر سه مؤلفه مديريت حرفه اي سازگارشونده ، بيمه سازگارشونده ، سياست سازگارشونده ، و نُه مقوله است. اين مؤلفه ها عناصر تشكيل دهنده ساختار و زيرساخت هاي توسعه حرفه اي در نظام سلامت هستند كه مي تواند ارتباط و تعامل مبتني بر اعتماد ميان بيمار و پزشك را در نظام سلامت احيا كنند. در خصوص تدوين راهبردها و سياست هاي اجرايي براي افزايش اعتماد بين بيمار و پزشك به پژوهش هاي راهبردي ديگري نياز است.