طراحي مدل تبيين‌كننده اخلاق گردشگري با استفاده از نظريه داده بنياد

گردشگري مدرن با تخطي از اقدامات اخلاقي به ناهنجاري هاي اجتماعي دامن زده و جوامع انساني را گرفتار مخمصه هاي اخلاقي فراوان كرده است. بنابراين، هدف اين پژوهش، طراحي مدل تبيين كننده اخلاق گردشگري در استان گيلان به عنوان يكي از پربازديدترين مقاصد گردشگري كشور با استفاده از روش پژوهش كيفي و نظريه داده بنياد سيستماتيك است. با توجه به اهداف پژوهش، جامعة مشاركت كنندگان شامل اساتيد دانشگاه، مسئولين، كارشناسان و سياست گذاران صنعت گردشگري هستند كه حداقل از تحصيلات كارشناسي ارشد و 5 سال سابقه كاري اجرايي در بخش هاي مختلف صنعت گردشگري برخوردارند. انتخاب اين نمونه ها با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند انجام پذيرفت و مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته با طرح 7 سوال كلي تا تحقق اشباع نظري در مصاحبه 12 ادامه يافت. تحليل داده ها در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي منجر به استخراج 71 مفهوم، 19 مقوله فرعي و در نهايت 6 مقوله اصلي از تلفيق و طبقه بندي مفاهيم شد. بر مبناي مدل پيشنهادي، رفتار اخلاقي گردشگر به عنوان مقوله محوري؛ مسئوليت اجتماعي مقصد گردشگري به عنوان شرايط علي؛ ارزش هاي جامعه ميزبان به عنوان شرايط زمينه اي؛ اخلاق كسب وكارها به عنوان شرايط مداخله گر؛ مديريت و سياست هاي گردشگري به عنوان راهبرد و سرانجام گردشگري اخلاق محور به عنوان پيامد اجراي راهبردها در نظر گرفته شده اند.