بررسي نقش واسطه اي خودكارآمدي بر رابطه بين كيفيت حسابرسي و توسعه حرفه اي در بخش دولتي

آنچه جامعه از حرفه حسابرسي انتظار دارد ارائه خدمات با كيفيت حسابرسي است.كيفيت كه تعيين كننده عملكرد حسابرسي است تابع عوامل متعددي همچون توانائي هاي حسابرس و اجراي حرفه اي حسابرس است. هدف اين پژوهش، بررسي نقش واسطه اي خودكارآمدي بر رابطه بين كيفيت حسابرسي و توسعه حرفه اي در بخش دولتي بود. روش تحقيق مورد استفاده، توصيفي/پيمايشي و روش تحليل داده ها مدل معادلات ساختاري است كه با استفاده از نرم افزار ليزرل انجام گرفت. نمونه آماري شامل حسابرسان ديوان محاسبات كشور به تعداد 308 نفر مي باشد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي استاندارد مي باشد كه در بازه زماني مهر الي آذرماه 98 از حسابرسان شانزده استان جمع آوري گرديد. آزمون سوبل، تأثير غيرمستقيم توسعه حرفه اي بر كيفيت حسابرسي از طريق خودكارآمدي را معني دار و فرضيه نقش ميانجي گري تأييد گرديد. طبق يافته هاي پژوهش، ضريب مسير غيرمستقيم(426/0)، تأثير بالاي خودكارآمدي حسابرسان روي كيفيت حسابرسي آنان را نشان مي دهد. نتايج نشان مي دهد توسعه حرفه اي از طريق متغير ميانجي خودكارآمدي بر كيفيت حسابرسي تأثيرگذار است.