مقايسه سطح سرمي فاكتور رشد اندوتليال عروقي در بيماران مبتلا به سل ريوي فعال با گروه شاهد: يك مطالعه مورد شاهدي

زمينه: در سل ريوي فعال پديده آنژيوژنز يا رگ‌زايي ديده مي‌شود. يكي از عوامل دخيل در رگ‌زايي، فاكتور رشد اندوتليال عروقي (VEGF) است. لذا هدف از اين مطالعه مورد- شاهدي، بررسي و مقايسه سطح VEGF به عنوان عامل احتمالي دخيل در رگ‌زايي سل ريوي فعال مي‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه مورد- شاهدي حاضر بر روي 90 بيمار بستري در بيمارستان بوعلي زاهدان (45 نفر بيمار با سل ريوي فعال و 45 بيمار غيرسلي) انجام شد. در اين مطالعه از روش نمونه‌گيري سرشماري استفاده شد و سطح فاكتور VEGF به روش الايزا اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS ويرايش 22 تجزيه و تحليل گرديد. سطح معني‌داري 0/05 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سني در گروه مورد18/6±43/29 سال و در گروه كنترل 16/2±37/93 سال بود. سطح سرمي فاكتور رشد اندوتليال عروقي در بيماران مبتلا به سل ريوي (با ميانگين 90/6± 334/36) در مقايسه با گروه كنترل (با ميانگين 48/8± 192/96) افزايش يافته بود. افزايش سطح سرمي فاكتور رشد اندوتليال عروقي در بيماران مبتلا به سل ريوي فعال در مقايسه با افراد گروه كنترل اختلاف معني‌داري داشت (0/05 P). بين مصرف سيگار و جنسيت با سطح سرمي VEGF ارتباط معني‌داري وجود نداشت. نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه سطح سرمي فاكتور رشد اندوتليال عروقي در بيماران مبتلا به سل ريوي فعال نسبت به گروه كنترل افزايش معني‌داري داشت، اين افزايش سطح سرمي فاكتور رشد اندوتليال عروقي در بيماران، مي‌تواند نشان دهنده ابتلا به سل ريوي فعال باشد.