تحليل عاملي و مدل سازي مكاني پارامترهاي كيفي آب زيرزميني دشت ارسنجان استان فارس

منبع اصلي آب دشت ارسنجان آب زيرزميني بوده كه در گذشته با كاريز و اكنون با چاه‌هاي پرشمار در حال بهره‌برداري است. براي آگاهي از شرايط كيفي اين منابع، روش‌هاي تحليل آماري چندمتغيره و ميان‌يابي در سه سال با بارندگي متفاوت به كار گرفته شد. تحليل عاملي شاخص‌هاي كليدي كيفيت آب زيرزميني را تعيين نمود و نقشه‌سازي با روش‌هاي ميان‌يابي انجام شد. نقشه‌هاي توليد شده با استفاده از روش بهينه‌سازي جنك طبقه‌بندي و مساحت هر طبقه در هر سال محاسبه شد. بر اساس نتايج تحليل عاملي، هدايت الكتريكي (EC)، سختي كل (TH) و غلظت سديم به ترتيب با بار عاملي 0/843، 0/889 و 0/991 انتخاب شدند. روش ميان‌يابي RBF براي پارامتر سديم، در هر سه سال مورد مطالعه مناسب بود. براي پارامترهاي قابليت هدايت الكتريكي و سختي كل در سال‌هاي ۱۳۹۴ و ۹۵ روش RBF-MQ و در سال 1397 روش LIP كمترين خطا را داشتند. نقشه‌سازي تغييرات مكاني سه پارامتر ياد شده نشان داد در سال 1395 كه بارندگي كمتر از ميانگين بوده، مساحت مناطق با مقادير كم كاهش يافته است. پارامتر غلظت سديم بدليل كميت و كيفيت تغييرات آن پتانسيل مناسبي براي كاربرد به عنوان نشانگر تغييرات كيفيت آب زيرزميني در پاسخ به عوامل اقليمي ياا مديريتي دارد. به طور كلي پيشنهاد مي‌شود در تحليل كيفيت آب زيرزميني دشت ارسنجان، عامل مجاورت با درياچه شور بختگان، علاوه بر عوامل مرتبط با اقليم و حوزه آبخيز بايد در نظر گرفته شود.