بررسي اختلال جنون عشقي در دو روايت داستاني

پژوهش‌ها نشان مي‌دهد مطالعه متن‌هاي ادبي با موضوع بيماري به‌ ويژه با نگاه پديدارشناسانه مي‌تواند  به درك بهتر  بيمار و بيماري كمك كند و به شناخت زيست جهان و ذهنيت آدمي بينجامد. بديهي است چنين رويكردي جذابيت مطالعه آثار ادبي و اقبال به آن را نيز در ميان مخاطبان افزايش داده، افق‌هاي تازه‌اي در برابر آنها خواهد گسترد. ازسوي‌ديگر، در ميان عواطف انساني، عشق و رفتارهاي مرتبط با احساسات عاشقانه در آثار ادبي به‌ويژه در آثار زنان داستان‌نويس بسامد بسياري دارد و اختلال جنون عشقي يا روان‌پريشي عاشقانه يكي از اختلالات هذياني انعكاس‌يافته در اين آثار است. در  اين پژوهش توصيفي‌ ـ‌ تحليلي چگونگي توصيف علائم جنون عشقي يا اروتومانيا در دو داستان «رعنا» از مجموعه داستان نازلي نوشته منيرو رواني‌پور و «بعد از تابستان» از مجموعه داستان چهارراه اثر غزاله عليزاده با توجه به معيارهاي تشخيصي DSM-5 بررسي و تحليل شده است. نتايج نشان مي‌دهد شخصيت‌هاي داستاني در آثار مورد بررسي، علائمي را بروز مي‌دهند كه با معيارهاي تشخيصي ‌ـ‌ باليني اختلال موردنظر مطابقت دارد. در اين داستان‌ها، نويسندگان در كنار توصيف نشانه‌هاي باليني، عوامل جنسيتي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي را هم درنظر داشته‌اند و اين امر مهارت نويسندگان در ايجاد حقيقت‌نمايي و باورپذيري در پيرنگ داستاني را نشان مي‌دهد كه سبب ارتباط بهتر خواننده با متن و تأثيرپذيري از آن مي‌شود. همچنين، توصيف احساسات و باورهاي اين شخصيت‌ها و تأثير آن بر زندگي و روابط فردي و اجتماعي آنها مي‌تواند به درك بهتر ذهنيت و تجربه زيستي اين افراد و ايجاد تعامل برآمده از درك درست از فرد مبتلا در جهان واقعي، كمك كند.