تحليل ساختار رساله في حاله الطفوليه بر مبناي الگوي كنشگر گرماس

در دوره نقد نو و با شكل ‌گيري روش ‌هاي جديد در روايت‌ شناسي، الگوهاي متعددي در زمينه شناخت و نقد روايت ظهور كرد. دراين ‌ميان، الگوي گرماس با الهام از روايت‌شناسي پراپ، و با تكيه بر اصل فلسفي تقابل، سعي داشت روايت‌ها را برمبناي نيروهاي كنشگر شش‌ گانه فاعل/ مفعول (هدف)، ياري‌رسان/ بازدارنده، فرستنده/ دريافت‌كننده در يك نظام نوين تحليل متن بررسي كند. ازسويي، سهروردي به سبك و روش پيش‌ متني و با تكيه بر داده‌هاي فلسفي خود، از زبان روايت و تمثيل در جهت تبيين و تشريح انديشه‌هاي خود به‌گونه‌ اي بهره جسته است كه مي‌ توان برخي روايات او را از منظر گرماس تحليل و بررسي كرد. اين پژوهش با روش توصيفي‌ـ‌‌تحليلي ساختار تقابل‌ ها را در رساله في حاله الطفوليه بررسي كرده است. طبق يافته‌ها، شاكله اين روايت، به‌صورت لايه‌ اي و تودرتو، برخاسته از مشخصه ‌هاي فكري و الگوهاي مسلط بر ذهن سهروردي است و حضور كنشگرها در اين روايت كامل است و در برخي خرده‌ روايت ‌ها در قالب سيّاليت نقش‌ ها مشاهده مي‌ شود. ازسويي‌ديگر، با وجود حضور هر سه پي‌رفت در روايت كلان و خرده‌ روايت‌ ها، پي‌رفت غالب را مي ‌توان ميثاقي دانست كه در جذابيت روايت نسبت به ديگر رسائل سهروردي نقش دارد. درنهايت، همسويي مفعول/ هدف در روايت كلان و چهار خرده‌ روايت ديگر، به برجستگي اين هدف يعني «رسيدن به آرامش» در نظام فكري او خواهد انجاميد.