آسيب شناسي موانع پژوهش در رشته مديريت آموزشي با استفاده از نظريه داده بنياد

اولين گام براي سامان بخشيدن به امر پژوهش در جامعه، دستيابي به درك درستي از امكانات موجود و پي بردن به نقاط ضعف و قوت و موانع پيش روي پژوهش است. پژوهش حاضر به منظور شناسايي موانع انجام پژوهش در رشته مديريت آموزشي انجام شده است. در اين پژوهش از روش تحقيق كيفي مبتني بر نظريه داده بنياد براساس الگوي اشتراوس- كوربين استفاده شد و با روش نمونه گيري هدفمند مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته با 18 نفر از اساتيد و صاحبنظران رشته مديريت آموزشي تا حصول اشباع نظري ادامه پيدا كرد. به منظور اطمينان از روايي ابزار از نظرات خبرگان مديريت آموزشي و براي اطمينان از پايايي داده‌ها از روش بازبيني نخبگان غير شركت كننده در پژوهش استفاده شد. پس از طي سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي، نتايج تحليل داده ها حول الگوي پارادايمي، هشت مقوله كلي استخراج شدند كه ناظر بر مهمترين موانع پيش روي پژوهش در رشته مديريت آموزشي مي باشند. اين موانع عبارتند از موانع اقتصادي، موانع مربوط به رشته تخصصي مديريت آموزشي با مقوله تخصص رشته اي، موانع فردي كه مربوط به ضعف توانمندي پژوهشي، موانع مربوط به دسترسي به اطلاعات پژوهشي، موانع ساختاري و اداري، موانع انگيزشي و نگرشي پژوهشگر، موانع فيزيكي و سخت افزاري و موانع فرهنگي و اجتماعي بودند. با توجه به نتايج در خصوص موانع پژوهش مي توان بيان كرد كه وجود موانع مذكور باعث كاهش كيفيت پژوهش ها در حوزه مديريت آموزشي شده است. تسهيل دسترسي به امكانات، تامين منابع مالي و اختصاص بودجه مناسب، اصلاح قوانين و مقررات فرايندهاي پژوهشي، ايجاد انگيزه و تغيير نگرش جامعه نسبت به امر پژوهش مي تواند گام موثري در راستاي توسعه كمي و كيفي پژوهش در رشته مديريت آموزشي باشد.