طراحي مدل مفهومي يكپارچه نوآوري در صنايع خلاق و فرهنگي: ارزيابي عمق و ابعاد نوآوري در صنايع دستي ايراني

با وجود‌ اينكه در سال‌‌هاي اخير، ارتقاي كمي و كيفي مشهودي در توليد، عرضه و پذيرش محصولات و خدمات فرهنگي در كشور مشاهده مي‌شود، همچنان راه زيادي تا نيل به پيشرفت مطلوب در اين بخش باقي مانده است. يكي از مسيرهاي توسعه در صنايع خلاق و فرهنگي، توجه به ابعاد و عمق نوآوري است. اين صنايع، منبعي سرشار از ايده‌‌هاي نوآورانه به شمار مي‌روند و با نوآوري پيوندي ناگسستني دارند. با وجود اين، به دليل عدم اطمينان، پويايي، پيچيدگي و ابهام در فعاليت‌ها و ابعاد صنايع خلاق، تاكنون ارزيابي دقيقي از نوآوري در  اين صنايع صورت نپذيرفته است. در اين تحقيق پس از طراحي مدل مفهومي يكپارچه‌اي از نوآوري‌هاي فرهنگي و صنايع خلاق در قالب مدل قيف نوآوري، ابعاد و عمق نوآوري در صنايع دستي كشور مورد ارزيابي قرار گرفته است. در همين راستا، محقق توانسته است، با استفاده از دو استراتژي پژوهش آرشيوي و پيمايش، علاوه بر بررسي عميق ادبيات موضوع و پيشينه پژوهش، با تنظيم 10 مصاحبه نيمه ساختارمند و دريافت 105 پرسشنامه از كارشناسان و توليدكنندگان عمده اين صنايع، فعال در 80 رشته متنوع در 24 استان كشور، داده‌هاي موردنظر را جمع‌آوري كند. در اين تحقيق، به منظور بررسي عمق نوآوري در صنايع دستي از آزمون تي تك نمونه‌اي استفاده شده است. نتايج اين آزمون، به طور ميانگين، عمق متوسطي از نوآوري در اين صنايع را نشان مي‌دهد هر چند در برخي ابعاد مدل نظير عوامل زمينه‌اي و سازماني و تجاري‌سازي محصولات، عمق نوآوري ضعيف و در محصول خروجي اين صنايع، عمق نوآوري مطلوب ارزيابي شده است. براين اساس، راهكارهايي نيز براي تعميق نوآوري‌ها در صنايع دستي ارائه شده است.