تأثير كاربرد كودهاي آلي و زيستي بر ويژگي‌هاي كمي و كيفي گياه دارويي سرخارگل (Echinacea purpurea) در شرايط تنش خشكي

اين آزمايش به منظور بررسي تأثير مايه‌زني ميكروبي و كود اوره بر گياه سرخارگل (Echinacea purpurea) تحت تنش كم‌آبي در دو سال زراعي 1396-1397 و 1397-1398 در روستاي ايجان واقع در شهرستان خنداب استان مركزي انجام شد. آزمايش در قالب طرح كرت هاي 2 بار خردشده با 3 تكرار انجام شد. فاكتور اول شامل كم‌آبياري در كرت اصلي در 3 سطح 60، 90 و 120 ميلي‌متر تبخير از تشت تبخير كلاس A بود. فاكتور دوم شامل كود حيواني (گاوي) در پلات فرعي در دو سطح، عدم استفاده از كود و 20 تن در هكتار بود. فاكتور سوم كود زيستي و كود اوره در پلات فرعي فرعي در چهار سطح كاربرد كود زيستي ازتوباكتر+آزوسپيريلوم، ميكوريز، ازتوباكتر + آزوسپيريلوم + ميكوريز و كاربرد كود اوره (300 كيلوگرم در هكتار) بود. نتايج نشان داد كه بيش‌ترين وزن گل در تيمار كاربرد توأم ازتوباكتر + آزوسپريليوم + ميكوريز و كاربرد كود دامي (295.9 گرم در مترمربع) حاصل شد كه اختلاف معني داري با كاربرد اوره داشت. اختلاف بين بيش‌ترين وزن گل در تيمار ذكرشده با كم‌ترين مقدار معادل 36 درصد بود. در تيمار عدم كاربرد كود دامي نيز بيش‌ترين وزن گل در تيمار كاربرد ازتوباكتر + آزوسپريليوم + ميكوريز (236.3 گرم در مترمربع) حاصل شد. اثر متقابل كود دامي و كود زيستي بر اسيد شيكوريك معني دار بود. بيش‌ترين اسيد شيكوريك در تيمار كاربرد توأم ازتوباكتر + آزوسپريليوم + ميكوريز و كاربرد كود دامي (7.53 ميكروگرم بر گرم ماده خشك) حاصل شد. كم‌ترين اسيد شيكوريك در تيمار كاربرد ميكوريز و عدم كاربرد كود دامي (5.76 ميلي گرم بر گرم وزن تر برگ) حاصل شد. در تيمار عدم كاربرد كود دامي بيش‌ترين اسيد شيكوريك در تيمار ازتوباكتر + آزوسپريليوم + ميكوريز حاصل شد. به طوركلي مايه‌زني ميكروبي توانست عملكرد كمي و كيفي نزديك و گاها بيش‌تر از تيمار كود اوره به دست آمد كه اين نتيجه مي‌تواند راهنمايي براي شناسايي سويه هاي خاك و توليد كودهاي زيستي سازگار براي مناطق با اقليم و يا خاك مشابه و كاربرد آن ها در مزارع باشد.